17
wo, juli
3 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Nieuws
SUMAR - Als alles volgens plan verloopt, kunnen de leerlingen van dorpsschool it Bynt in Sumar komende herfst in hun compleet verbouwde school terecht. Vrijdagochtend werd met het nodige vertoon het hoogste punt bereikt en kwam de 'meiboom' op dat hoogste punt. Onder toeziend oog van de bouwers, het personeel en de kinderen met hun ouders werd een zelfgemaakt spandoek ontrold en werd er een toost uitgebracht op dit heuglijke feit. Met ranja uiteraard, maar daarom niet minder feestelijk.


It moat op syn raarst foardat it moai wurdt
Het lijkt nu, midden in een belangrijke bouwfase, nog een rommeltje met losse balken, dekkleden tegen de regen en niet of half afgewerkte ruimtes. Maar over een paar maanden, directeur Baukje schat het in op de 'lette hjerst', zal hier een school staan die weer helemaal up to date is, die, met andere woorden, voldoet aan de eisen die aan een moderne basisschool kunnen worden gesteld. Het gebouw is inmiddels meer dan 40 jaar oud, het werd geopend in het vroege voorjaar van 1976 en het was toen een prachtig, modern en functioneel gebouw, dat in die tijd beide Sumarder lagere scholen, dat heette toen nog zo, herbergde. Daar is anno 2019 het nodige aan veranderd, maar deze laatste verbouwing is behoorlijk drastisch en moet de ene school die is overgebleven na de fusie, weer bij de tijd brengen en houden. 'Duorsem' heet dat in het huidige jargon, duurzaam dus. "En dan kinne wy wer in moai skoft fierder", aldus juf Baukje. Nu is eigenlijk nog niet goed te zien hoe het er definitief uit komt te zien, maar op een artists impression op het bouwbord  wordt dat al een stuk duidelijker.

hoogste punt
Vrijdag, 'toevallig' precies op de dag dat de kinderen voor het laatst dit schooljaar naar school gingen, werd het hoogste punt bereikt, traditioneel een moment om even bij stil te staan. Nu valt dat laatste niet mee voor meer dan honderd jonge kinderen, maar het onthullen van een groot spandoek boven in de nok van het nieuwe gedeelte van het gebouw, trok toch wel de nodige aandacht. Daarvoor was er een programma met sport en spel in de sporthal, eigenlijk plan B, omdat de weersvooruitzichten niet 'om over naar huis te schrijven', maar dat viel achter 'hûndert parten ta'. "Wy hiene wol bûten kinnen", aldus juf Alie, "mar foar it selde jild hiene wy hjir no yn de rein stien." Daar was nu geen sprake van, en het schoolplein was vrijwel vol met leerlingen en opmerkelijk veel ouders, waarvan een niet gering deel zelf ooit op deze school heeft gezeten, of op de Wyngerd, de  christelijke basisschool, dan wel op de openbare Master de Vriesskoalle. Natuurlijk kan ik niet laten om aan juf Baukje te vragen hoe het nu gaat met die fusieschool. "Gjin probleem", is haar resolute antwoord, "it wie efkes wennen oan dy nije gesichten yn en foar de groepen, mar dat duorre mar koart, bern passen harren hiel makkelik en gau oan." En als je die hele schare op het plein zo bekijkt en vooral ook aan-hoort, is duidelijk dat ze gelijk heeft.

spandoek
Dan is het zover, een van de leerlingen mag met een touw het immense spandoek doen ontrollen dat boven in de nok klaar hangt. Iedereen heeft intussen het glas geheven om een toost uit te brengen en dan wordt het spandoek zichtbaar. Daarop staan allemaal afdrukken van kinderhanden, geplakt op de contouren van het vernieuwde gebouw. Applaus begeleidt dit heuglijke moment, dubbel heuglijk voor met name de leerlingen voor wie dit daadwerkelijk de laatste schooldag is, die gaan volgend seizoen, dat is al over minder dan twee maanden, naar het vervolgonderwijs gaan. De rest komt straks, eind augustus zo ongeveer, 'gewoon' weer terug. Maar zo'n laatste dag is altijd een feestje, ook al zal bij sommigen na een tijdje een vleugje nostalgie doorsijpelen, het is immers de afsluiting van een belangrijke periode in hun nog jonge leven. Maar dat besef was er vrijdagochtend logischerwijze nog niet. Nu overheerste nog de vreugde over zes weken vakantie!

Binne Kramer