08
zo, dec
2 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Nieuws
SUMAR - Zaterdagavond 23 november 2019 zal voor altijd in de annalen van fanfare De Lofstem uit Sumar blijven staan als een bijzondere avond. Want tot grote verrassing van bijna iedereen, had burgemeester Jeroen Gebben van de gemeente Tytsjerksteradiel een cadeautje voor de jubilerende Lofstem in huis dat vrijwel niemand verwacht had. Dat kon ook niet, want zo’n cadeautje, een onvervalste Koninklijke onderscheiding, is het resultaat van een hele lange en voor buitenstaanders onzichtbare weg.

initiatief
Ik wist het! Ik wist van de aanvraag, uiteraard niet van het resultaat, maar ik was erbij betrokken, omdat ik de eer had, want zo beschouw ik het, om een van de aanbevelingsbrieven te mogen schrijven. Ik heb daar enige ervaring mee en bovendien vind ik het hartstikke leuk dat de jubileumcommissie aan mij dacht en daarbij vind ik het altijd prettig om zo’n geweldig initiatief te mogen ondersteunen, zeker als het in het dorp is waar ik woon. Maar hoe ging dat nu in z’n werk, op deze memorabele zaterdagavond in Dorpshuis de Kamp en de naastgelegen sportzaal. Nou zó.

dubbele bodem
Ik ben meer dan een half jaar geleden al, uitgenodigd voor de feestelijkheden vanwege het 100-jarig jubileum van Fanfare De Lofstem. Een eervolle uitnodiging uiteraard, maar wel een met een dubbele bodem, immers, van mij wordt verwacht dat ik ‘in pear’ foto’s maak en liefst ook nog een stukje schrijf voor Kanaal 30 en dorpskrant De Koekoek. Dat feest in juni was een doorslaand succes, maar deze zaterdagavond in november moet de spetterende afsluiting worden van het hele ‘jubeljier’. En dus meld ik mij om een uur of zeven in De Kamp, waar het eerste gedeelte van die afsluiting zal plaatsvinden. In het dorpshuis is een uitgebreide tentoonstelling ingericht, waarin die eeuw van de Lofstem in woord en beeld te volgen is. Vooral voor de betrokkenen een feestje natuurlijk. Dat eerste gedeelte van de avond duurt niet al te lang, want het echte feest, het jubileumconcert dus, zal plaatsvinden in de bijna aanpalende sportzaal. Maar halverwege de receptie, zo is het genoemd in de aankondiging, komen er twee gasten die toch enige aandacht trekken. Het zijn burgemeester Jeroen Gebben en zijn echtgenote, die persoonlijk welkom worden geheten door voorzitter Trynke van der Veer. Nog hebben de meeste gasten niet in de gaten waarom en waarmee de burgervader naar Sumar is gekomen. Natuurlijk, hij kan gewoon als burger van zijn belangstelling blijk geven, hij is ten slotte uitgenodigd, maar ik vermoed, ik weet dan eigenlijk al zeker, dat hij een daverende verrassing in petto heeft. Immers, de jubileumcommissie, onder de bezielende leiding van Maaike Kingma, heeft een aanvraag voor een Koninklijke onderscheiding ingediend en nu is het dus afwachten of die inderdaad gehonoreerd gaat worden. Maar ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat dat gaat gebeuren. Niet uit nieuwsgierigheid, maar ik wil graag weten wat er gaat gebeuren in verband met de eventuele foto’s, vraag ik de burgemeester waar ‘het’ zal plaatsvinden. Dat blijkt te zijn in de sportzaal, tijdens het jubileumconcert. Dus moet ik zorgen om tijd op de juiste plaats te zijn.

ambtsketen
Een dus zoek ik een plek helemaal vooraan, waar ik zicht heb op het publiek én op het orkest. Ik zit naast spreekstalmeester Jouke Hoekstra, ook zo’n man ‘für alle Fälle’. Ik hou ondertussen de ingang in de gaten, het gaat er namelijk om wat de burgemeester zal dragen. Nee, niet welk pak hij aanheeft, dat hebben we al gezien, Italiaans blauw heet dat geloof ik, maar of hij in functie is, dan wel als ‘gewone’ gast is gekomen. Ik weet niet of iedereen het gezien heeft, maar als hij binnenkomt, draagt hij over zijn colbert zijn officiële ambtsketen. Die heeft twee kanten, hij kan hem dus omkeren, het zijn allemaal losse schakels. Als hij bijvoorbeeld de raadsvergadering voorzit, draagt hij de ene kant naar voren en bij zaken waarbij hij het staatshoofd vertegenwoordigt, de andere kant. Ik kan van afstand niet zien welke kant hij draagt, maar ik durf er heel wat op te verwedden dat het de tweede optie is. Hij komt dus iets officieels doen en dat kan maar één ding betekenen: hij gaat een onderscheiding, een Koninklijke onderscheiding uitreiken. De zaal valt helemaal stil als Jeroen Gebben het woord neemt. In kort bestek legt hij uit waar hij voor gekomen is, na eerst nogmaals het belang en de impact van een instituut als De Lofstem te hebben aangehaald en onderstreept, waarbij hij ook en met name de sociale rol als bindmiddel in de Sumarder mienskip benadrukt. Maar het gaat natuurlijk om die ene zinsnede die vrijwel iedereen kent: “En daarom heeft het Zijne Majesteit de Koning behaagd enz.” Dan weet iedereen waar het over gaat: De Lofstem krijgt ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan, een Koninklijke onderscheiding! Voorzitter Trynke van der Veer mag de onderscheiding onder uitbundige dankzegging in ontvangst nemen. In de zaal is de euforie dan al uitgebroken: daverend applaus, vreugdekreten en wat er nog meer bij hoort, zetten de sportzaal bijna op stelten, het dak zit gelukkig tamelijk hoog, maar anders was het er met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid af gegaan.

concert
Als de gemoederen weer wat tot rust zijn gekomen, gaat het muzikale gedeelte verder. We zijn overigens begonnen met een fantastische compositie voor twee xylofoons en orkest, een even originele als flitsende ouverture. Uiteraard wordt ook de speciaal door Jan de Haan voor de Lofstem geschreven jubileum-compositie ten gehore gebracht en ook is er terechte aandacht voor vijf jonge jongens die hun eerste stappen hebben gezet op weg naar misschien wel een lange en succesvolle carrière als Lofstem-muzikant. Prachtig om te zien en te horen. Wapkje van der Veer speelt een, lijkt mij, maar ik ben een leek op dit gebied, technisch ontzettend moeilijke solopartij op het eufonium, El Cid heet het stuk, misschien hebt u ooit de film gezien met Charlton Heston en Sophia Loren in de hoofdrollen. Er zijn ook twee afscheidnemende muzikanten, jonge jongens nog en een van hen speelt een prachtige solopartij, hij doet het goed, ook op de foto trouwens. En tussen twee composities in, haalt voorzitter Trynke van der Meer nog een heel bijzonder muzikant naar voren: Bob Bouma. Als een honderdjarige vereniging iconen heeft, dan is deze Bob Bouma daarvan een schoolvoorbeeld. Maar zijn gehoor laat hem in de steek en daarom stopt hij er mee, tot zijn eigen verdriet en dat van van eigenlijk al zijn medemuzikanten. Want de vraag is natuurlijk niet alleen of Bob wel zonder de Lofstem kan, maar tevens, en misschien nog wel meer prangend, of de Lofstem wel zonder Bob kan. De tijd zal het leren. Hij wordt terecht en verdiend benoemd tot erelid. Er zijn nog drie jubilarissen en ook die worden onderscheiden en in de bloemen gezet. Als u zich afvraagt waarom er twee foto’s van die huldiging bij staan, dat zit zo. Op geen van de vijf(!) foto’s van het gebeuren hadden ze alle drie de ogen open. In tweeën gedeeld was dat wel het geval, vandaar. Het is al over tienen als het concert en daarmee het officiële gedeelte van dit jubileumfeest door dirigent Jan Geert Nagel en voorzitter Trynke van der Veer in stijl wordt afgesloten. Voor de liefhebbers is er daarna in De Kamp nog een afterparty, zo heet dat tegenwoordig, vroeger was dat ‘gesellige neisit’. Hoe dan ook, er zal nog lang worden nagepraat over deze jubileumavond met natuurlijk als apotheose die Koninklijke onderscheiding, die van de Lofstem een fanfare maakt in de ‘hors categorie’, een korps ‘mei in fin mear as in bears’.

Binne Kramer