16
wo, okt
1 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Nieuws
SUMAR - Ze moeten het warm hebben gehad, de schapen die figureerden in het schaapscheerdersfeest op het grasveld achter Dorpshuis De Kamp in Sumar. 's Morgens vroeg al tikte de thermometer in de luwte en de zon de dertig graden aan. Het bedrijf 'By de Hân' van Martin Reitsma gaf daar een demonstratie van alles wat met schapen te maken heeft. De 'wolletjes' werden vakkundig geschoren, maar ze moesten ook over hindernissen springen en zich later beteugelen door een bordercollie.


'Skiep, skiep wat hasto moaie wolle'

'Ja baas, ja baas, fjouwer sekken fol', het was een liedje dat ik ooit zong met de kinderen van de basisschool in Earnewâld toen ik daar stage liep bij master Douwe Franke. Nou, die 'fjouwer sekken' vol waren er in no time toen Martin Reitsma en zijn assistenten eenmaal waren begonnen met scheren. Schaapscheren is een vak, dat werd wel duidelijk, alleen al om het beestje in een goede positie te manoeuvreren vereist een paar heel specifieke handgrepen. Altijd leuk en met name voor kinderen, om naar te kijken. De schapen, de scheerders en de toeschouwers hadden het overigens niet gemakkelijk, op deze bloedhete zaterdag in Sumar. Op het grasveld achter De Kamp was het warm, héél warm, eigenlijk té warm om allerlei activiteiten uit te voeren. De schapen leken zich er niet zoveel van aan te trekken en dat met zo'n centimeters dikke vacht, hoe is het mogelijk. Maar die vacht isoleert natuurlijk ook enorm, dus misschien viel dat allemaal wel mee.

prachtig
Het is werkelijk prachtig weer als ik naar De Kamp rijd, een stukje van niks vanaf mijn huis, maar ik moet nog meer doen vandaag en dus ben ik toch maar met de auto. Op het sport annex evenementenveld staat een aantal kraampjes keurig in het gelid te wachten op de bezoekers. Dat zijn er nog niet echt veel, het is nog vroeg en misschien zien veel ouders toch wel op tegen de plotselinge hitte. De palingroker heeft een vooruitziende blik gehad, hij staat lekker in de schaduw, maar de meeste andere neringdoenden staan in de volle zon, dat wordt afzien ben ik bang. Martin Reitsma van 'By de Hân', het bedrijf dat deze demonstratie organiseert, heeft alvast zijn hele familie ingeschakeld: zijn vrouw, zijn zus en zijn beide ouders. Wethouder Houkje Rijpstra komt de demo openen, maar dat blijft informeel, veel toeschouwers om toe te spreken zijn er nog niet, het zijn merendeels kinderen en die zitten, schat de wethouder terecht in, niet echt te wachten op een toespraakje van haar. Maar ze gaat uiteraard wel even kijken bij het schaapscheren, dat zie je niet zo vaak in deze contreien en het blijft een interessant gezicht. Ze wordt door Martin Reitsma even uitgenodigd om tussen de kudde te gaan staan om alles goed te kunnen bekijken, maar daar waagt ze zich niet aan, iets wat ik me goed kan voorstellen. Ze is er in een vrolijke zomerjurk ook niet echt op gekleed natuurlijk. De 'slachtoffers' laten zich de scheerbeurt tamelijk stoïcijns aanleunen, maar zo nu en dan heeft er eentje 'har nocht' en dan moeten Martin Reitsma en zijn companen even ingrijpen. Maar tot excessen leidt dat niet, deze mannen zijn professionals en ze weten wat ze moeten doen en vooral ook wat ze niet moeten doen. De ruimte waar het scheren plaatsvindt is goed afgeschermd, meer ten bate van het publiek dan van de schapen heb ik de indruk. Ze willen natuurlijk geen enkel risico lopen, zeker niet met kleine kinderen in de buurt. Naast mij zit een wat ouder ogende border collie het spektakel aan te kijken, zo van 'het zal mijn tijd wel duren'. Zij jongere maatje heeft het een stuk drukker, die geeft samen met een kleine kudde een demonstratie 'schapen drijven'. Die hond is afgericht en dat is werkelijk een genoegen om naar te kijken, hij houdt zijn onderdanen scherp in het oog, maar pas als de herderin een fluitsignaal geeft komt hij in actie. Dat gaat allemaal in een razend tempo en zijn acties zijn in principe allemaal preventief, hij grijpt notoire dwarsliggers niet bij de kladden, of de lurven, zoals dat hier heet. Dat is hem blijkbaar streng verboden en het is ook niet nodig, de schapen hebben ontzag voor hem en ze doen wat hij wil. Zoals over een bank springen onder met motto 'als er één schaap' enzovoort.

pony's
Even verderop staan een paar pony's klaar om zich geduldig te laten berijden door kinderen. In dit geval zijn het hele jonge kinderen en ze mogen een rondje rijden op de rustig rondwandelende dieren. Die zijn het gewend blijkbaar, want ze maken geen aanstalten om er even een demarrage uit te gooien. Maar misschien heeft dat ook te maken met de warmte, want tussen hun arbeid door mogen de pony's even bijkomen en worden ze gedrenkt in de schaduw van de bomen. Ze worden liefdevol verzorgd door een paar meisjes en dat vinden ze duidelijk prettig. Er wordt nog meer gereden, maar die 'paarden' zitten onder een motorkap en ze hebben vier wielen. Het zijn quads, zeg maar een crossmotor op vier wielen waarmee je enorm kunt scheuren over allerlei verschillende terreinsoorten. Hier wordt gereden op een grasbaan en het gaat ook niet om de snelheid, maar de funfactor voor de merendeels jonge passagiers. Die kinderen genieten zichtbaar, al kijken sommigen ook wel een beetje geschrokken als er een snelle bocht wordt genomen. Wat er allemaal te koop is in de kraampjes weet ik niet, maar erg druk is het daar nog niet en dan te bedenken dat het vanmiddag volgens de weersvoorspellers nog warmer zal worden. Ondertussen hebben de scheerders al een handvol schapen van hun wintervacht verlost en hun wol ligt in zakken te wachten op kopers. Ik zie wel een mooie trui-in-ontwikkeling voor mezelf liggen, maar of ik mijn echtgenote daar een plezier mee doe is de vraag. Immers, zij zal hem moeten breien....

Binne Kramer