23
di, apr
1 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
SUWALD - Het is een cliché, maar het past naadloos bij de derby tussen Suawoude en Suameer, zaterdagmiddag in Suwâld. Want dat was het: meer spannend dan fraai, het duel moest het hebben van de spanning en de hectiek, méér dan van de kwaliteit van het voetbal. Want die hield niet over, beide ploegen gaven elkaar qua vechtlust weinig toe, maar de combinaties gingen vaak mank aan gebrek aan precisie en voetbalvernuft. De gasten wonnen: 0-2.


Invallers beslissen spannende derby
De wedstrijd zaterdagmiddag tussen thuisclub Suawoude en Suameer, leek lange tijd in de richting te gaan van een doelpuntloze remise. Geen bloedeloze, daarvoor gebeurde er te veel binnen de lijnen, maar geen van beide ploegen leek in staat om te scoren. Inzet en karakter genoeg, aan vechtlust en duelkracht ook al geen gebrek, maar het maken van doelpunten leek op deze koude en wat mistige middag in Suwâld te veel gevraagd. Als verstokte aanhangers van beide clubs klagen over het feit dat ze 'der net waarm fan wurde' nou, dan weet je wel wat er aan de hand is. Nogmaals, aan de werklust lag het niet, beide ploegen deden hun stinkende best, maar niemand had na afloop mogen klagen als het inderdaad op die nul-nul was geëindigd. Wonderlijk genoeg waren het twee invallers aan Suameer-kant die het verschil moesten maken. Die openingstreffer viel in de slotfase van de wedstrijd en die goal noopte Suawoude tot een ultiem offensief. Dat leverde wel degelijk een paar kansen op, maar die misschien wel verdiende gelijkmaker zat er niet in voor de thuisclub. Het werd zelfs nog 0-2 middels een snelle uitval van Suameer in een fase waarin die al gememoreerde gelijkmaker wel degelijk in de koude en mistige lucht hing. En dus gingen de gasten er met de punten van tussen en bleef de thuisclub met de bittere nasmaak en de gedachte dat die remise er misschien wel degelijk in had gezeten. Met een beetje meer daadkracht voor de goal en, het dient gezegd, met dat kleine beetje geluk dat de Suwâldsters zaterdagmiddag nadrukkelijk ontbeerden.

'wetterkâld'
Dat is het op deze zaterdagmiddag, trouwens, vanochtend was het niet veel beter. Ook toen was ik hier, hier is het sportveld van vvSuawoude, toen voor de derby tussen de vrouwenteams van Suawoude en Noordbergum, nu ben ik hier voor ook al zo'n klassieker, de clash tussen de mannen van Suawoude en Suameer. Niet dat er overigens tussen deze beide clubs een vorm van animositeit bestaat, maar ze willen beide gewoon graag winnen. Koud dus, maar gelukkig kan ik een plekje in de relatieve luwte tussen de beide dug outs vinden. Hier is het redelijk uit te houden, al word je natuurlijk toch een keer koud, als het maar lang genoeg duurt. Ik heb dan al een 'ommelânske reis' achter de rug, want je moet over de nodige terreinkennis beschikken tegenwoordig om van Sumar naar Suwâld te rijden. Maar om half drie is iedereen aanwezig, met zo op het oog meer Sumarder toeschouwers dan Suwâldsters, en dus kunnen we beginnen. Het zijn de gasten die het fanatiekst uit de startblokken komen. Suameer pakt het initiatief en zet Suawoude terug op de eigen helft. Dat openingsoffensief levert een paar kansen op, maar geen daarvan is goed genoeg om de status van 'doelrijp' te verdienen. En naarmate de eerste helft vordert ebt het overwicht van de gasten beetje bij beetje weg. Suawoude heeft zich eerst moeten beperken tot verdedigen en tegenhouden, maar zo langzamerhand vindt de thuisclub de weg richting de goal van Gerrit van der Leest. Die blijft overeind, maar dat geldt evenzeer voor zijn Suwâldster collega. Ik heb een programmaboekje gekregen, maar daar staan jammer genoeg bij de spelersnamen geen rugnummers. Ik zit tussen de beide dug outs in en dus krijg ik de conversatie van beide kanten mee, links van mij de bank van Sumar met coach Van der Molen en rechts van mij de bank van de thuisclub met coach Van der Haag als spreekstalmeester. Die heeft geen geluidsinstallatie nodig, zijn stentorstem bestrijkt moeiteloos het hele veld. Maar beide coaches zien net als ik en het publiek, dat de beide ploegen moeite hebben om hun acties de nodige scherpte en venijn mee te geven. Dat betekent dat het gebeuren zich merendeels afspeelt op het drukbezette middenveld. Daar worden de meeste onderlinge duels uitgevochten en dat worden er steeds meer. Het betekent dat deze wedstrijd een tamelijk rommelig en soms zelfs ietwat chaotisch karakter krijgt. Je hoeft je hier niet te vervelen als kijker, maar de kwaliteit van het gebodene laat nogal eens te wensen over. Er gaat een heleboel fout en de geslaagde aanvalsacties over meer dan twee schijven zijn op de vingers van één hand te tellen. 'Never a dull moment', maar voorlopig zitten we wel te wachten op die openingsgoal. Geen van beide ploegen kan eigenlijk aanspraak maken op een overwicht, laat staan op een voorsprong en stilletjes zit ik al in deze eerste helft te denken aan een 0-0 eindstand. Maar dat is misschien wat voorbarig, er is nog tijd genoeg voor een paar doelpunten. Het wordt wel steeds kouder hier, de wind haalt nog steeds aan en mijn vingers horen op een gegeven moment niet meer bij de rest, ze beginnen voor zich zelf zeg maar. Het zal duidelijk zijn dat dit eerste bedrijf wordt afgesloten met 0-0 en ik vraag mij af of er nog een winnaar zal komen en zo ja, welke van de beide ploegen dat dan zal zijn.

tweede helft
Ik blijf op mijn plek zitten, ik moet de boekhouding nog bijhouden, al valt er over de eerste helft niet al te veel te melden, het is tot nu toe een wedstrijd die het moet hebben van strijd, inzet en karakter, méér dan van de kwaliteit van de acties. Nogmaals, er gebeurt genoeg, maar het nog niet die 'op-het-puntje-van-de-stoel-wedstrijd' waar ik, en velen met mij waarschijnlijk, op gehoopt had. Technisch gesproken ben ik de enige die op een stoel zit, de rest van het publiek staat. Eigenlijk begint de tweede helft zoals de eerste helft is geëindigd: twee hardwerkende ploegen die ontzettend veel moeite hebben om de bal in het vijandelijke strafschopgebied te krijgen, laat staan de respectievelijke keepers te verontrusten. Die beide staan hun mannetje trouwens en ook dat werkt niet echt mee om deze wedstrijd middels een doelpunt naar een hoger niveau te tillen. Beide coaches naast mij blijven staan naast of voor hun dug out, maar zij zien het zelfde als wij: moeizaam voetbal met veel onderlinge duels die overigens wel op het scherp van de snede worden uitgevochten. En dat betekent dat scheidsrechter Wassenaar zich niet hoeft te vervelen. Je kon er op wachten, maar achter mij klinkt, als de ref het in hun ogen verkeerd ziet: 'dat kin hy noait sjen, hy hat it hier foar de eagen', daarbij refererend aan de jaren zeventig-coupe van de fluitist. Dat is ironisch bedoeld uiteraard, want hij doet het eigenlijk prima, deze meneer Wassenaar. Makkelijk heeft hij het niet, er worden talloze overtredingen gemaakt en het is aan hem om daar onderscheid in te maken. Ik zou het niet graag doen moet ik zeggen. Hoe dan ook, we naderen de slotfase als de wedstrijd toch nog cijfermatig wordt geopend. Het laatste kwartier is ingegaan als Suameer op 0-1 komt door een doelpunt van Daniël Pietersma. Hij krijgt de assist op de centimeter nauwkeurig aangeleverd door Klaas Buma en met een schitterende half volley verdwijnt de bal in de verre bovenhoek, onbereikbaar voor de Suawoude-doelman. Saillant detail: beiden zijn ze even daarvoor door coach Van der Molen in het veld gebracht. Gouden wissels noem je zoiets. Ze lijken ook matchwinner te worden, maar die eer moeten ze alsnog delen met Pieter de Vries, die in de laatste minuten nog de zege veilig stelt met een prachtig 'banana-shot': een fraaie krul in de verre hoek. Daarmee is het pleit beslecht, Suawoude gooit nog eens een keer alles in de strijd middels een ultiem slotoffensief, maar dat levert geen treffer op. En dus gaat Suameer als winnaar van het veld. Jappie Spijkstra, Suawoude-watcher bij uitstek, heeft zijn mening inmiddels gevormd: "It wie net bêst en de gelokkichste ploech hat wûn." Ver zit hij er zoals gebruikelijk niet naast, al kun je natuurlijk tegenwerpen dat Suameer wél en Suawoude níet kon scoren. Hoe dan ook, ik ben blij dat ik nog een stukje moet rijden naar huis, kan ik en kunnen vooral mijn vingers weer een beetje opwarmen.

Binne Kramer