16
di, juli
0 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
SUWALD - Toen het zaterdagmorgen in Suwâld in de wedstrijd tussen de vrouwenteams van Suawoude en Noordbergum binnen een kwartier al 0-3 was, leek Noordbergum op weg naar een even grote als gemakkelijke zege. Maar het pakte anders uit, de gasten wonnen wel, maar ze lieten de thuisclub nog unheimisch dichtbij komen: 'too close for comfort' zeg maar. De vrouwen maakten er een leuke en attractieve wedstrijd van die alsnog spannend werd door de revival van Suawoude.


Noordbergum kan furieus begin geen vervolg geven
Ja, wat moet je denken van een wedstrijd als een van de beide ploegen, de vrouwenteams van respectievelijk thuisclub Suawoude en de gasten uit Noardburgum, al na een kwartier de 0-3 op het virtuele scorebord heeft geschoten. Dat er toen geen 'tien-tien' vanuit de toeschouwers werd geroepen, kwam omdat die toeschouwers er toen nog niet waren... Suawoude leek rijp voor de slacht, 'they were heading for disaster'. Maar het betrof een vrouwenvoetbalwedstrijd en daarin gebeuren, leert de ervaring, wel vaker onvoorstelbare en onvoorspelbare dingen. Zo ook zaterdagmorgen op het koude en af en toe behoorlijk mistige voetbalveld van de vvSuawoude. Wie toen had voorspeld dat de thuisclub nog akelig dichtbij zou komen eer de scheidsrechter voor het einde floot, zou zonder twijfel geconfronteerd zijn geworden met die klassieke 'wâld-fryske' vraag: 'mei ik jo wat freegje?' Want wat eigenlijk niemand voor mogelijk had gehouden, gebeurde wel degelijk, Suawoude nam een deel van het initiatief dat de ploeg eigenlijk vanaf het begin aan Noordbergum had gelaten, terug. Bij rust stond het 1-3, eigenlijk een voorbode wat er nog zou komen, maar je moest helderziende zijn om het kunnen voorspellen. Toen de thuisclub er in de slotfase alsnog in slaagde het 'Anschlusstor' achter de Noordbergum-keeper te schieten, betekende dat een zenuwslopende eindfase en een alles-of-niets-offensief van de thuisclub. Uiteindelijk trok Noordbergum de nipte 2-3 zege met de nodige moeite over de streep en hun vreugde na afloop was dan ook gemengd met een forse portie opluchting. Want in die hectische laatste minuten had die gelijkmaker wel degelijk nog kunnen vallen, coach André Boonstra moet jaren ouder zijn geworden.

eerste helft
Het is Noordbergum dat als een speer uit de startblokken schiet, de gasten zetten de thuisclub terug op de eigen helft en het spel speelt zich bijna helemaal af op de helft van de Suwâldsters. Maar echte grote kansen levert dat furieuze openingsoffensief van Noordbergum niet meteen op, de combinaties lopen lekker soepel tot aan de zestienmeter en dan is daar steeds de trapvaste laatste man van Suawoude. Zij geeft weinig ruimte weg en zolang de Noordbergum-aanvallers er niet in slagen haar op snelheid uit te spelen, blijft zij heer en meester. Maar lang duurt de nul-nul stand niet, het is Hannie de Boer die op snelheid de complete Suawoude-verdediging in de luren legt en de keeper kansloos laat: 0-1. En als nog geen twee minuten later een assist van Sjutjanna van der Meer door Ellen de Graaf knap wordt afgerond, is het 0-2 en lijkt Noordbergum al in een heel vroeg stadium op weg naar een ruime en gemakkelijke overwinning. Dat beeld krijgt nog meer perspectief als het op het kwartier ook nog 0-3 wordt. Het is opnieuw Ellen van der Graaf die met een schitterende boog vanaf de zijlijn de keeper klopt in de verre bovenhoek, een onvervalste beauty! Op dat moment lijkt het over en uit met de thuisclub, die tot dan eigenlijk nog niet veel heeft laten zien in aanvallend opzicht. Maar misschien is achteraf bekeken die voorsprong wel wat te gemakkelijk en te snel tot stand gekomen voor Noordbergum. De ploeg heeft het gevoel, niet onlogisch natuurlijk als je binnen een kwartier op 0-3 staat, dat het wel een tandje minder kan en er sluipt iets van gemakzucht in de ploeg van coach André Boonstra en Aaltsje Sikkema. Ze zien hun team iets te makkelijk en vooral te vroeg achteroverleunen met die vlotte voorsprong in de rug. Nogmaals, wel begrijpelijk, maar tegen een karakterploeg als Suawoude kan het makkelijk verkeerd uitpakken. Voorlopig is daar echter nog geen sprake van, beide ploegen vechten het duel merendeels op het middenveld uit, dat zijn pittige duels waarbij beide ploegen weinig voor elkaar onderdoen. Op de volgende goal moeten we wachten tot de 37ste minuut, eigen tijdwaarneming bij ontstentenis van een stadionklok, want dan is het Suawoude dat scoort. Uit een scrimmage is het Marijne, haar achternaam is blijkbaar bij niemand bekend: 'sy wennet hjir noch mar krekt...', maar haar schuiver uit de mêlee is genoeg voor de 1-3. En die tegentreffer geeft de Suwâldster burger toch weer wat moed, misschien is er toch nog wat mogelijk, zeker omdat de gasten het toch een beetje laten afweten. Het zal dan in de tweede helft moeten gebeuren, want de eerste eindigt in 1-3.

tweede helft
Het wordt in mijn optiek steeds mistiger en dus ook kouder, zeker als je zoals ik stilzit. Ik kan wel alvast even naar de oogst aan foto's kijken en die valt niet tegen ondanks het beperkte licht. De pauze duurt lang, de thee smaakt blijkbaar prima en ook de scheidsrechter van dienst, hij begon al te laat aan dit duel, maar hij doet het prima, 'hat it wol oan tiid' blijkbaar. Ook in deze tweede helft speelt het gebeuren zich merendeels af op het middenveld vanwaaruit beide ploegen proberen met lange ballen de verdediging van de tegenstander onder druk te zetten. Van een Noordburgum-overwicht is geen sprake meer, de Suawoude-coach heeft zijn vrouwen blijkbaar even stevig toegesproken in de rust. Wat hij precies heeft gezegd blijft uiteraard voor ons als kijkers geheim, maar het effect is duidelijk zichtbaar. Suawoude is nu de ploeg met het meeste balbezit en eigenlijk is het wachten op de 2-3, want als de thuisclub er nog een punt of misschien wel alledrie uit het vuur van deze wedstrijd wil spelen, dan zullen ze toch nog minstens twee keer moeten scoren. Maar voorlopig gebeurt dat niet, Noordbergum houdt stand en probeert met counters de wedstrijd definitief in het slot te gooien. De grote sta-in-de-weg is naast de laatste man van Suawoude, de keeper die er één is van het type 'net te benaud', met andere woorden, ze werpt zich als dat nodig is onverschrokken in de baan van elk hard schot en als het echt moet op de schoen van de tegenstander. Als we echt in de slotfase zijn aanbeland gebeurt alsnog waar met name de aanhang van de thuisclub steeds nadrukkelijker naar hunkert: het wordt 2-3 als de Noordbergum defensie opzichtig in de fout gaat en Aletta Ludema kundig profiteert. Dan zijn er nog ongeveer vijf à tien minuten te spelen en Noordbergum gaat op jacht naar die felbegeerde gelijkmaker middels een desperaat slotoffensief. Dat levert hachelijke momenten op de voor de Noordbergum-goal, maar geen doelpunten. En dus blijft het bij de nipte 2-3 zege voor Noordbergum, dat echter een paar keer door het oog van de naald kruipt. Op de zege van de gasten is weinig af te dingen, zij maakten de meeste doelpunten en cijfers liegen nu eenmaal niet, maar een jury had misschien wel geopteerd voor een remise: de eerste helft voor de gasten, de tweede voor de thuisclub. Gelukkig werkt het niet zo in het voetbal, stel je voor, wie zo je in hemelsnaam in zo'n jury moeten zetten, ik moet er niet aan denken. Nu kan eigenlijk alleen een scheidsrechter invloed uitoefenen op de uitslag. En dat deed deze referee niet. Ik ben blij dat ik nog een stukje moet rijden om thuis in Sumar te komen, VW heeft dan wel gesjoemeld met de uitstoot, maar niet met de kachel...

Binne Kramer