24
vr, mei
2 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
SUMAR - De klassieke derby tussen Suameer en Eastermar werd er een die je zou kunnen omschrijven als 'gejaagd door de wind'. De stormachtige zuidwester die over sportpark de Heidkamp joeg maakte eigenlijk normaal voetbal nauwelijks mogelijk. Lange ballen waren so wie so uit den boze, die kwamen of niet aan of ze waren veel eerder bij de achterlijn dan de bedoeling was. Het was een euvel waar beide ploegen last van hadden en dus waren ze niet beslissend voor het eindresultaat.


Twee 'lucky's' beslissen derby
De traditionele derby tussen Suameer en Eastermar werd zaterdagmiddag beslist door wat je twee lucky goals zou mogen noemen. De eerste was een penalty, volgens goede voetbaltradities fel omstreden door alles wat Suameer was, de tweede was eigenlijk een schot 'ins Blaue hinein' dat door een heuse stormvlaag werd omgetoverd in een onvervalst 'Sonntagschuss' dat buiten bereik van de Suameer-keeper in het kruis insloeg. En zo won de ploeg die het meeste geluk had, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat een onafhankelijke jury waarschijnlijk eveneens had geopteerd voor een minimale zege voor de gasten uit Eastermar. Het waren bepaald geen makkelijke omstandigheden, zaterdagmiddag op sportpark De Heidkamp. De bomen om het veld piepten en kraakten, al hielden ze allemaal stand. Voeg daarbij felle en venijnige regenbuien die aangejaagd door de storm het effect hadden van een mitraillage van hagelkorrels en je hebt in feite een entourage die nauwelijks voetbalwaardig is. Wat dat betreft mochten de toeschouwers, opmerkelijk veel onder deze abominabele omstandigheden, niet eens klagen. Beide ploegen gingen er vol tegenaan en er werd binnen de lijnen bepaald geen pardon gegeven. Vroeger werd bij gevechten door piraten door een vlag aangegeven dat er geen genade zou zijn voor gevangenen, hen zouden 'de voeten gespoeld' worden. Die vlag werd zaterdag nog net niet gehesen, maar veel genade was er niet bij, met andere woorden, beide ploegen gingen er stevig tegenaan, 'vrouwen en kinderen' werden niet gespaard. De scheidsrechter van dienst had er de klamme handen af en toe vol aan. Over de kwaliteit hoef je onder deze omstandigheden niet te praten, het was een onvervalste 'survival of the fittest'. Dat bleek uiteindelijk Eastermar te zijn, hoewel de gasten, het is hierboven al vermeld, de hulp van Vrouwe Fortuna meer dan nodig hadden om te winnen. Of die strafschop wel een penalty was, daarover waren de beide supportersgroepen het mordicus oneens, zoals dat eigenlijk ook wel hoort bij een derby. Er moet wat zijn om over te praten na afloop. Toch?

regen
Het is droog als ik mijn auto uit de garage haal, maar de lucht 'stiet as in  breiwein', met andere woorden, 'kinst it wetter hast pakke'. En jawel ik ben nog niet aan het einde van het Mounepaed of de eerste druppels kletteren tegen mijn voorruit. Mijn vrouw heeft me een paar keer indringend gevraagd of ik wel wil gaan, maar zo'n affiche als Suameer tegen Eastermar laat je als doorgewinterde voetballiefhebber niet zo gauw aan je voorbij gaan. Maar de twijfel slaat wel degelijk toe als ik met een kop koffie in de hand vanuit de kantine van De Heidkamp naar buiten kijk. 'Maartse buien' heeft Piet ons beloofd en die hebben we dus ook. Het vervelende van dit weer is dat je niks hebt aan een paraplu, die waait je subiet uit de handen en als je dan ook nog foto's moet maken, is het helemaal geen doen. Op sommige velden, als ik er over nadenk waren dat altijd korfbalvelden, stonden drie dug outs, één voor de media. Maar bij voetbalvelden zijn dat soort situaties blijkbaar schaars. En de beide dug outs zijn hier op deze middag bommetje vol, dus de enige optie die mij rest, is zoveel mogelijk luwte opzoeken vlak naast een van die schuilplaatsen. Ideaal is het niet, maar het kan. Veel keus is er trouwens ook niet. Het blijft regenen en dus laat ik mijn opschrijfboekje maar in mijn jaszak zitten, schrijven is onder deze omstandigheden vrijwel onmogelijk. Als de scheidsrechter van dienst heeft laten beginnen, is al heel snel duidelijk naar wat voor wedstrijd we deze middag zullen gaan kijken. Dit is vijfde klasse en dat betekent dat het gebrek aan kwaliteit meer dan gecompenseerd  wordt door inzet en strijd. Met andere woorden: de beide ploegen schakelen meteen naar standje 'vol gas' en dat betekent dat het tempo hoog is, dat de onderlinge duels pittig tot soms té pittig zijn en dat de wind niet alleen spelbreker is, maar ook een hoofdrol speelt. Suameer heeft deze eerste helft de storm méé, maar dat is niet meteen het voordeel wat je zou verwachten. De passes en de schoten van afstand missen logischerwijze de precisie en de meeste komen dan ook niet terecht waar de schutter ze graag zou willen zien. Het is puur 'hurde wyn fuotbal', met andere woorden, alles gaat in de hoogste versnelling, het is rommelig, lawaaiig en met de nodige regelmaal ligt er een speler op de grond als slachtoffer van een ongecontroleerde tackle. De scheidsrechter hoeft zich niet te vervelen, hij mist alleen een paar ogen in zijn rug, want er gebeurt van alles en zo nu en dat worden de spelregels letterlijk en figuurlijk met voeten getreden. Spannend is het wel, attractief ook, maar de liefhebbers van fluwelen combinatievoetbal hebben merendeels een verloren middag. En het blijft maar waaien en regenen, pas als de pauze in zicht komt blinkt af en toe de zon. Dan wordt het verblijf op De Heidkamp meteen ook een stuk aangenamer. Je moet dan, vanaf mijn zitplaats gerekend, niet naar links kijken, want daar kondigt de volgende 'stoarmbui' zich al aan. Veel kansen hebben we nog niet gezien, wel veel persoonlijke duels, afzwaaiende ballen, met name die door de lucht en wanhopige keepers die telkens opnieuw verrast worden door die 'gejaagd-door-de-wind' schoten. Het heeft eigenlijk niets met voetballen te maken, maar de omstandigheden gelden daarbij als verzachtende omstandigheden. Je kunt met dit weer eigenlijk niets anders verwachten, eigenlijk is het een klein wonder dat er aanvalsacties zijn die tot in het strafschopgebied van de tegenstander reiken. Maar doelpunten leveren die vooralsnog niet op en dus is het nog steeds 0-0 als we van helft wisselen. In de pauze blijf ik alleen achter op het veld, de koffie wordt mij hier altijd wel door iemand gebracht. Dat soort privileges heb ik blijkbaar 'verdiend' door hier al meer dan vier decennia met enige regelmaat verslag te doen van wedstrijden. Met dit weer is het natuurlijk toch wel een voorrecht dat iemand met hete koffie langs komt. Het enige dat lichtelijk opmerkelijk is dat het de voormalige grensrechter en nog 'voormaliger' een zeer gewaardeerde laatste man van V en V uit Garyp (!) is, die voor die koffie zorgt. Het zijn van die dingen die je op een vijfde klas voetbalveld kan meemaken en geloof mij, dat werkt hartverwarmend.

tweede helft
Het is Eastermar dat in de tweede helft de storm mee heeft, maar de gasten kampen met dezelfde problemen als voor de rust Suameer. Ook de gasten hebben moeite om de juiste richting mee te geven aan de ballen en helemaal om ze de juiste snelheid  te geven. En dus is eigenlijk alleen het feit dat beide ploegen nu de andere kant op spelen, het verschil met de eerste helft. Eastermar heeft het meeste balbezit, maar stuit steeds weer op de onverzettelijke defensie van de thuisclub. Achterin heeft Suameer de handen vol, maar voorlopig houden de groen-witten stand, zij het met steeds meer kunst-en-vliegwerk. Dat moet een keer fout aflopen zou je zeggen, maar we moeten op de slotfase wachten eer dat doemscenario voor de thuisclub zich voltrekt. Eastermar lanceert steeds opnieuw lange ballen vanaf het middenveld en als een van de Suameer-verdedigers mistast, heeft de Eastermar-spits van dienst alle ruimte. Hij stuit op de doelman en de scheidsrechter wijst gedecideerd naar de stip. Bij gebrek aan een VAR, is er geen hogere instantie die bezwaar kan maken en dus mag Menno Dijkstra Eastermar vanaf 11 meter op 0-1 zetten. Alles wat Suameer is protesteert heftig, maar de ref is meedogenloos: treffer. Het vermeende onrecht geeft het slot van deze wedstrijd een extra dimensie, want nu moet Suameer alles uit de kast halen om alsnog gelijk te maken. Maar nu is die wind een extra barrière en bovendien valt er een gat achterin. De wedstrijd wordt in zijn definitieve plooi gelegd als Sander Smedema van grote afstand op doel wil schieten. De bal lijkt richting de Tike te gaan, maar Aeolus beslist anders. Hij buigt eigenhandig het schot in een boog die precies eindigt in de kruising van de Suameer-goal. Goed voor een vermelding in de rubriek 'Tor des Monats'. De keeper kan niets anders doen dan 'erbij staan en er naar kijken'. Maar het is wel 0-2 en daarmee is het duel definitief beslist. Een van de Eastermar-supporters ziet het als volgt: "Witst wat it moaiste is?Dat wy de trije punten mei nei hûs nimme en dat wy foar de wyn ha werom nei Eastermar. Wy binne op 'e fyts..."

Binne Kramer