20
do, juni
5 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
HURDEGARYP - Jammer! Dat was het dat ik zondag niet alle ploegen heb kunnen zien spelen. Alle ploegen die met jeugdteams deelnamen aan het 3de Warren Toernooi van vv Hardegarijp. Want het was daar op deze onverwacht zonnige zondag een wat de Duitsers zo mooi omschrijven als 'eine Augenweide', een lust voor het oog en helemaal voor iemand die met de ogen van een voetballiefhebber kijkt. Wat een talent, wat een sfeer en wat een ambiance op dit toch tamelijk massale toernooi op sportpark De Warren!


Pupillen met een rolkoffertje!
Collega Jan Kamminga heeft me nadrukkelijk uitgenodigd om op deze zondag te komen kijken naar en bij het derde Warren Toernooi op het gelijknamige sportpark in Hurdegaryp. Hijzelf had dit verhaal, deze impressie, ook prima zelf kunnen schrijven, maar ik begrijp aan hem dat hij het 'smoardrok' heeft met allerlei organisatorische beslommeringen. En dus meld ik mij op deze zonnige, maar behoorlijk koude ochtend op De Warren waar ze zelfs een parkeerplekje hebben gereserveerd op het dan al bomvolle parkeerterrein(tje). Ik word zoals hier gebruikelijk ontvangen door voorzitter Wijnand Kelders in hoogst eigen persoon. En dan is er uiteraard koffie. Hij legt me even de gang van zaken uit en dan laat hij me over aan de omstandigheden. Geen probleem, ik ben hier bekend na al die jaren en bovendien ken ik hier genoeg mensen om mijn vragen, zo ik die heb, te beantwoorden. Ik krijg een programmaboekje en zie dat een van de ploegen van thuisclub Hardegarijp meteen aan de bak moet tegen Blauw Wit uit Leeuwarden. 

bezetting
Hoe ze het voor elkaar hebben gekregen weet ik niet, maar er is hier op dit Warren Toernooi wat je zou kunnen noemen een 'droombezetting' . Ga maar na, er zijn teams van onder andere de beide profclubs van Fryslân, SC Cambuur en SC Heerenveen, maar ook van De Graafschap uit Doetinchem en FC Emmen. En natuurlijk een hele rits amateurclubs als Be Quick Dokkum, Reiger Boys, SV Bedum, Parkstad, FVC, Velocitas, Blauw Wit'34, Harkema Opeinde, WVV, Feanstars en Heerenveense Boys. Met andere woorden: een bezetting om duimen en vingers bij af te likken. Voeg daarbij prima voetbalweer, een vlekkeloze organisatie, een puike catering en je hebt alle ingrediënten voor een geslaagde voetbaldag. Voor de liefhebbers is het genieten, ik ben daar één van en ik voel mij als een kind in een snoepwinkel, op volwassen niveau: als een alcoholist in een slijterij met veertig merken whisky. En eigenlijk is er voor een fotograaf niets leuker dan foto's te maken van jeugdsport. En ik zie zoals u weet als u deze kolommen met enige regelmaat leest en bekijkt, nogal wat jeugd die aan het sporten is. Maar qua voetbal is dit wel het neusje van de zalm, 'ein Leckerbissen' zeggen onze buren. 

'swart fan de minsken'
Het is vol op sportpark De Warren, 'swart fan de minsken' zeg maar, want al die ploegen nemen uiteraard 'omsittend laach' mee en dat telt lekker aan. Het betekent dat alle speelvelden constant omringd worden door een groot aantal toeschouwers. Dat is al zo als ik de eerste wedstrijd bekijk, die tussen Hardegarijp en Blauw Wit'34. Het gaat mij niet zozeer om winst of verlies, ik zit te kijken naar het voetbal, naar de inzet van deze jongelui, naar hun technische en tactische bagage. En die is niet mis moet ik zeggen, deze jongens hebben al het nodige aan voetbalkennis en -vermogen opgedaan in de afgelopen jaren en dat betekent dat ik hier naar twee teams zit te kijken die er een uiterst attractieve pot voetbal van maken. De Leeuwarders winnen uiteindelijk, maar eigenlijk doet dat niet echt ter zake. De wedstrijdjes duren maar 15 minuten en om het tempo in het programma te houden is gekozen voor een cineac-systeem, met andere woorden: eindsignaal is beginsignaal voor de volgende wedstrijd. Dat werkt perfect, zo hou je het tijdverlies onder controle. Ik schuif na deze eerste wedstrijd een veld op, dat is in dit geval het kunstgrasveld waar ook een team van de thuisclub in actie komt, tegen BFC in dit geval. Ik weet niet meer hoe de eindstand is, maar wel dat ook dit een duel is dat het aanzien waard is. De 'fleur en de faasje' spat eraf, de jongelui waarvan de meesten niet gewend  zijn voor zoveel publiek te spelen, halen alles uit de kast en dat levert aanvallend zowel als verdedigend situaties op om van te watertanden. 

Friese derby
Op de tweede helft van veld 1, dat kunstgrasveld dus, is een poule aan de gang waarin ook de jeugdteams van de beide profclubs uit Fryslân acte de présence geven, SC Cambuur en SC Heerenveen. Dat moet dus eigenlijk de crême de la crême van het Friese jeugdvoetbal zijn en de kans om die te zien spelen laat ik mij natuurlijk niet ontgaan. Maar ze krijgen het beide niet gemakkelijk, want om tegen deze 'profs -in-de-dop' te kunnen spelen is voor die andere teams natuurlijk een uitdaging en tevens een stimulans om alles uit de kast te halen. En dat levert werkelijk schitterende duels op waarbij het publiek zich regelmatig laat verleiden tot applaus en aanmoedigingen. Wat mij opvalt bij vrijwel alle teams die ik op deze koude, maar zonnige zondagmorgen zie spelen, is de discipline. Niet alleen binnen maar ook buiten de lijnen tonen deze jongelui dat ze hen niet alleen leren voetballen, maar ook hoe zich te gedragen. Mooi voorbeeld: de meeste ploegjes die langs mij lopen, ik zit naast de goal en een paar meter van de achterlijn, doen dat keurig achter mij langs onder het motto: nooit voor een fotograaf langs lopen. Het is maar een onbelangrijk voorbeeld, maar het geeft wel aan hoe er met deze kinderen, want eigenlijk zijn het dat nog, wordt omgegaan. Hier zie je ook niet veel van die wat wij dan noemen 'voorzeg-coaches', coaches die constant invloed proberen uit te oefenen op het spelverloop. Dat zie je hier dus niet. Wat je wel ziet, zijn jongelui waarvan sommigen echt fantastisch kunnen voetballen. Tel er tien jaar bij en ze spelen in de hoofdmacht van hun club, zeker weten. Ik weet het, de weg naar voetbalvolwassenheid is geplaveid met 'stroffelstiennen en tûkelteammen', maar een aantal daarvan hebben deze jongelui al met succes genomen. Met andere woorden: het is genieten zo langs de lijn, je zit eigenlijk constant verlekkerd te kijken naar spelers met overzicht, met bewegingen waar je koud van wordt, en met een fluwelen balbehandeling. Ik zie, ik weet niet meer bij welke ploeg, een donkere sneltrein langs de lijn razen, bal aan de voet en als ik denk dat hij de achterlijn al voorbij is, de bal op de centimeter voor de goal leggen. Klasse! Of die kleine blonde met dat 'pompeblêdenshirt' die rustig drie man uitspeelt op een stukje van een vierkante meter.  Het spijt mij dat ik weg moet, er wacht deze middag nog een wedstrijd op mij, te weten de Friese derby tussen Bergum en FVC en die wil ik eigenlijk niet missen. Maar mijn sportzondag kan niet meer stuk, ik heb mijn 'moment of joy' al gehad. Oh ja, de titel van dit stukje, waar slaat dat op, wilt u weten? Nou, als ik in het begin koffie sta te drinken op het plein voor de kantine, hoor ik een bekend geluid, maar een geluid dat ik hier niet verwacht: het ratelen van de wieltjes van een rolkoffertje, u weet wel, Ronaldo en co sjouwen niet met hun voetbaltas, maar gebruiken een koffertje op wielen, 'super-de-luxe'. En jawel, ook bij deze jonge kinderen zijn er die zo'n koffertje-op-wieltjes  achter zich aanslepen! Nog niet eerder gezien, maar het zal ongetwijfeld een trend worden, zeker weten. NB. Voor de uitslagen moet u kijken op de site van vvHardegarijp. 

Binne Kramer