27
ma, mei
1 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
EASTERMAR - De uiteindelijke 4-0 zege die Eastermar zaterdagmiddag op eigen veld behaalde tegen Boornbergum, mocht je gerust even knap als verrassend noemen. Met name de uitslag verraste vriend en vijand, in feite kwam Boornbergum, toch de nummer twee in de competitie, er niet aan te pas. De gasten misten scherpte voor de goal en gaven de pijp veel te snel aan maarten. Eastermar schoot als een raket uit de startblokken en stond binnen het kwartier al op een rustgevende 2-0 voorsprong.


Gemotiveerd Eastermar haalt uit tegen Boornbergum
Misschien werden de spelers van Eastermar zaterdagmiddag geïnspireerd door het onverwacht vriendelijke weer, wie zal het zeggen. Feit was dat Eastermar als een raket uit de startblokken schoot en binnen het kwartier een voorsprong op het bord schoot die een prima steun-in-de-rug was voor het vervolg. Die beide treffers waren bovendien ook nog eens van een kwalitatief hoog niveau dat naar meer smaakte. Maar op 'dat meer' moesten de toeschouwers wachten tot de tweede helft. Die begon net zo goed voor de thuisclub als de eerste, want ook nu vielen de doelpunten, weer twee in dit geval, eveneens in het begin van de tweede helft. En dat alles betekende dat Eastermar op deze onverwacht zonnige, maar koude zaterdag in mei een zege kon bijschrijven die je zonder overdrijving eclatant kon noemen. Vier treffers en een clean sheet tegen de runner up in deze vijfde klasse B, voorwaar een prestatie om 'u' tegen te zeggen. Al moet worden aangetekend dat de gasten uit Boornbergum zeker niet in hun beste vorm staken, de onderlinge irritatie was wat dat betreft illustratief. Een van de uitblinkers bij Eastermar, middenvelder Sander Smedema, liep na afloop met een tevreden smile naar de kleedkamer. "Lekkere pot fuotbal Sander." "Hearlik, sa wol ik elke saterdeitemiddei wol fuotbalje", was zijn niets aan duidelijkheid te wensen overlatende antwoord. En zo was het in feite ook, Eastermar speelde prima en liet Boornbergum totaal niet in zijn spel komen. De gasten kunnen veel beter, daar hoeft geen twijfel over te bestaan, anders sta je niet op de tweede plaats in deze toch niet echt gemakkelijke competitie. Je zag de onvrede ook op de gezichten zowel bij de staf als bij de spelers, het ging hen totaal niet 'nei't sin'. Maar vanaf de kant konden de stafleden weinig veranderen aan de malaise binnen de lijnen. Bij Eastermar ging het allemaal een stuk soepeler, ook al veinsde coach Marco van der Veen van de thuisclub onvrede met de inzet en de acties van zijn pupillen. Veinsde, want eigenlijk kon hij natuurlijk helemaal niet ontevreden zijn met zijn ploeg, die deed het prima en over het eindresultaat kon geen twijfel bestaan. Hij zal misschien bang zijn geweest dat te veel vroege loftuitingen de gemakzucht bij zijn team in de hand zou hebben gewerkt. En, en daar had hij gelijk in, dat zou hebben betekend dat Eastermar het een stuk lastiger zou hebben gehad. Want je kon wel degelijk zien dat dit Boornbergum wel 'een beetje kon voetballen'. Alleen kwam dat voetballende vermogen er deze middag totaal niet uit.

eerste helft 
Als ik van Sumar naar Eastermar rijd, een ritje van nog geen tien minuten, heb ik mijn twijfels over het weer. De lucht in het noordwesten en daar komt het vandaan deze zaterdagmiddag, ziet er niet best uit en dat is een regelrecht understatement: 'it wiist mâl', de ene bui jaagt de andere en die witte vegen in de grijze wolken, jawel, dat moet welhaast sneeuw of hagel zijn. Maar in Eastermar schijnt de zon, hoe is het mogelijk. Eerst is er, samen met collega Romke van Smelne FM, koffie met voorzitter Dries van der Ploeg. Romke vraagt of ik met alle voorzitters op een dergelijke vertrouwelijke voet sta. "Nou, miskien net mei allegearre, mar mei dizze sûnder mear." Maar dan is het bijna twee uur, de wedstrijd begint hier altijd om twee uur, vooral in de herfst en winter ben ik daar blij mee vanwege het licht. Omdat het behoorlijk hard waait en ik dus een beetje in de luwte wil zitten met het oog op de 'beloofde' buien, loop ik naar de overkant van het veld en dat scheelt inderdaad een halve jas. Als beide ploegen het veld opkomen met de scheidsrechter als akela voorop, klinkt het achter mij: "Sjoch ris oan, wy hawwe Daley Blind as skiedsrjochter, dy docht it der efkes tuskentroch tink." En inderdaad, de fluitist van dienst heeft veel weg van de Ajax-speler. Als hij heeft laten beginnen is het duidelijk wat de ambities zijn van beide ploegen. Eastermar schiet als een steen uit een katapult uit de startblokken. De thuisclub grijpt meteen het initiatief en zet Boornbergum vast op de eigen helft. En die bliksemstart, die overrompelende start dus, 'docht fertuten'. Want we zijn nog geen twee minuten bezig als Kees Schotanus een assist van Simon Dijkstra op waarde schat en de bal akelig precies in de kruising knikt: 1-0. Een opening die er zijn mag en die naar meer smaakt. En op dat 'meer' hoeven we niet echt lang te wachten, want de stadionklok staat op 13 als Menno Dijkstra met een werkelijk fabuleuze curve de Boornbergum-doelman tot figurant degradeert: 2-0. Als dit zo doorgaat.... Nou dat gaat het enerzijds wel, Eastermar blijft de wedstrijd domineren, maar anderzijds niet, want tot aan de rust wordt er niet meer gescoord. Van Boornbergum komt met name aanvallend niet bijster veel, de gasten hebben te veel moeite om in de zestien te komen en als dat een keer lukt, zijn de schoten van matige kwaliteit en bovendien verstaat de keeper van Eastermar zijn vak. De wedstrijd wordt gespeeld in een redelijk hoog tempo en de onderlinge duels zijn pittig, de kwalificatie 'de scheids hoeft zich niet te vervelen', is hier duidelijk van toepassing. Hij is tamelijk coulant, laat, met andere woorden, veel doorgaan, maar hij is wel consequent, hij verdeelt zijn coulance gelijkelijk over beide teams. Het blijft in deze eerste helft bij die verdiende 2-0 voor de thuisclub en dus is het wachten op het tweede bedrijf, maar eerlijk gezegd acht ik dit Boornbergum niet meteen in staat om deze wedstrijd nog naar eigen hand te zetten, daarvoor hebben de gasten in de eerste helft te weinig laten zien. Maar: 2-0 is wel een rustgevende voorsprong, maar nog niet echt een beslissende.

tweede helft
Eigenlijk verandert er met het wisselen van helft niet echt veel, de krachtsverhoudingen blijven vrijwel gelijk. Eastermar is de betere ploeg en Boornbergum blijft vooral aanvallend onmachtig, al moet de achterhoede wel degelijk attent blijven. En net als in de eerste, vallen er in deze tweede helft twee doelpunten dicht achter elkaar. In minuut 48 is het Stefan Brouwer die er 3-0 van maakt en als Kees Schotanus er nog geen minuut later met een echte spitsengoal, een venijnige en loepzuivere schuiver, 4-0 van maakt, is duidelijk dat het hier in Eastermar niet meer spannend gaat worden. Maar als kijkspel voldoet het duel nog steeds, en dat is vooral te danken aan de beide ploegen, die blijven voetballen, Eastermar wil best het halve tiental volmaken, Boornbergum wil net zo graag die vervelende nul wegpoetsen. Maar geen van beide ploegen krijgt zijn zin, het blijft 4-0 en daarmee verdient Eastermar drie prima punten. De ploeg van coach Marco van der Veen heeft een uitstekende prestatie geleverd en de stemming, als de ploeg op weg naar de kleedkamer, en ongetwijfeld naar de kantine, het veld verlaat, is uitbundig. Anders is dat bij de gasten, geen wonder, ze zullen zich van deze middag heel wat anders hebben voorgesteld. Een van de spelers met wie ik een klein stukje oploop, verwoordt het aldus: "Soms is het er en soms is het er niet." Aan zijn gezicht kan ik aflezen welke variant het deze middag in Eastermar was...

Binne Kramer