07
di, juli
5 Nieuwe art.
Advertentie:

Voetbal
BURGUM - Het bleef eigenlijk tot aan de allerlaatste minuut spannend bij de wedstrijd tussen de Burgumer Herauten en Westerkwartier uit Boerakker. En niet alleen spannend, ook behoorlijk hectisch, want de emoties liepen hoog op in de ultieme slotfase. De gasten haalden hun doelman naar de kant, maar kregen daarvoor in de dying seconds alsnog de rekening gepresenteerd door een loepzuiver schot van Steffen Kempe van achteruit. Belangrijke punten voor de ploeg van coach Walter de Boer.
Winnen van gelijkwaardige tegenstander is knap. 
Dat was aan de orde maandagavond in sporthal De Fûgelkamp in Harkema, waar de Herauten aantraden tegen Westerkwartier uit Boerakker. En dat bleken twee gelijkwaardige ploegen die elkaar vrijwel niets ontliepen. En dus kwam het aan op de details, in casu een paar momenten van onoplettendheid dan wel enkele fraaie doelpunten. En misschien ook wel dat beroemde 'Quentchen Glück'. Het was uiteindelijk de thuisclub, Herauten dus, die er met de drie punten vandoor ging. Maar eigenlijk was elke uitslag mogelijk geweest, met andere woorden: de gasten hadden evenveel recht op de punten en eigenlijk zou een gelijkspel misschien wel het meest 'eerlijke' resultaat zijn geweest. En dus was het een wedstrijd die alle kanten op kon, en waren het in ieder geval de toeschouwers die volop aan hun trekken kwamen. Toen het bij rust 1-1 stond, duidde dat enerzijds op die al eerder gememoreerde gelijkwaardigheid en anderzijds op het feit dat de doelpunten duur waren deze avond. Elk één treffer in de eerste 25 minuten is voor zaalvoetbal toch tamelijk bescheiden. En het duidde uiteraard ook op het feit dat de defensies van beide ploegen behoorlijk goed in elkaar staken. In de tweede helft leek het lange tijd de zelfde kant op te gaan, tot de Herauten in de slotfase middels twee treffers op rij alsnog de winst naar zich toetrokken.

eerste helft
Het regent als ik naar Harkema rijd, maar zaalvoetbal is een binnensport dus erg is dat niet. Aan het parkeerterrein te zien is er redelijk wat publiek en dat klopt, maar ik heb heb heimwee naar de Westermar waar steeds vaker steeds meer toeschouwers kwamen kijken. En veel publiek geeft extra sfeer en ambiance. Maar dat zal voor de volgende competitie zijn, als alles meeloopt. Er zijn, zoals wel vaker de laatste tijd, twee scheidsrechters waarvan de ene fluit en de andere, ja wat doet die eigenlijk? Is dat een soort lopende VAR of is hij daadwerkelijk assistent, ik weet het niet, ik zie die 'tweede man' eigenlijk nooit iets toevoegen of doen. Moet ik nog eens vragen. Als de fluitist de wedstrijd op gang heeft gefloten, ontwikkelt zich een wedstrijd die zich kenmerkt door met name sterke verdedigingen en aanvalsacties die merendeels op gang worden gebracht middels lange ballen van achteruit. Beide keepers kunnen zo ver uitgooien dat de bal binnen het doelgebied van de tegenpartij neerkomt. Maar dat maakt het voor de aanvallers niet echt gemakkelijk, ze moeten de bal met de rug naar de goal aannemen en dan weer omdraaien richting de goal. Dat haalt de snelheid eruit en bovendien is het een niet gemakkelijke beweging. Het tempo ligt hoog, maar er zijn maar weinig echte doelrijpe kansen, beide ploegen zoeken het in harde schoten uit de tweede lijn. Bovendien staan er twee keepers tussen de palen die van wanten weten en dat alles betekent dat het lang duurt eer de score wordt geopend. Beide ploegen sparen zichzelf noch de tegenstander en dat betekent dat de scheidsrechter zeker niet te klagen heeft over werk. Er worden nogal wat stevige overtredingen gemaakt, door beide ploegen overigens, maar ze zijn in de ogen van de ref niet zwaar genoeg voor gele kaarten en de bijbehorende tijdstraffen. De klok staat op acht (minuten te spelen) als er eindelijk een doelpunt valt. Het is een fraai tegendraads schot van Steffen Kempe, dat de stand op 1-0 brengt. Maar het begin van een structureel overwicht betekent die treffer niet, binnen een paar minuten komt Westerkwartier terug, als de defensie van de thuisclub even niet oplet: 1-1. Dat wordt ook de ruststand en eigenlijk geeft die 1-1 aan, dat geen van beide ploegen kan bogen op een overwicht. Afwachten dus wat het tweede bedrijf zal brengen.

tweede helft
In dit tweede hoofdstuk hoeven we niet zo lang te wachten op de volgende goal, want we zijn pas drie minuten bezig, als Kees Noordmans een assist van Youri Feenstra op waarde schat: 2-1. Maar ook die goal is niet beslissend. Als de klok op 18 staat wordt het weer gelijk door opnieuw een verdedigende slordigheid bij de Burgumers: 2-2. De vraag is dan of dit af en toe behoorlijk hectische duel alsnog een winnaar krijgt, of dat deze 2-2 het eindresultaat wordt. De spanning loopt op, evenals de emoties. De overtredingen worden pittiger, venijniger soms zelfs en de spelers van beide ploegen gaan met enige regelmaat in een, zoals altijd, zinloze discussie met de scheidsrechter. Maar die laat zich niet omver 'lullen' en hij blijft kalm, het beste wat hij kan doen. Over de grenzen van het betamelijke gaat het niet, maar de Fûgelkamp wordt zo nu en dan gevuld met veel lawaai als de fluitist weer eens een vermeende faliekant foute beslissing neemt. Het geeft alleen maar aan dat het spannend is en blijft. Dat verandert niet als de Herauten door een treffer van Justus Boomsma, een schitterende half volley in de bovenhoek, op 3-2 komt. En dat betekent dat de wedstrijd van spannend opgeschaald wordt naar hectisch. De gasten halen hun doelman naar de kant ten faveure van een extra veldspeler. De ijshockey-variant dus, maar wel degelijk een tactische ingreep die de nodige risico's in zich draagt. Er vallen ook een paar gele kaarten, onder andere één voor Bertus de Boer, als vanouds het 'Dreh und Angelpunkt' bij de Burgumers en als hij noodgedwongen op de bank zit, valt een substantieel deel van de organisatie achterin bij de Herauten weg. En in zo'n beslissende en toch al onoverzichtelijke slotfase is dat cruciaal. De wedstrijd wordt uiteindelijk in de blessuretijd definitief beslist als Steffen Kempe met een bal-over-de-hele, de 4-2 laat aantekenen. Meteen daarna is het tijd en wint Herauten dit spannende en uitermate amusante duel met Westerkwartier. Of de zege verdiend is is een vraag die moeilijk te beantwoorden is, je kunt je net zo goed afvragen of het onverdiend is. Met andere woorden: 'het had net so goed andersom kenne weze'. Een jury, mits onafhankelijk, had waarschijnlijk geopteerd voor een remise. "Mar de punten binnen jûn foar ús", aldus een tevreden coach Walter de Boer na afloop, "en dêr binne wy bliid mei. Makkelik wie it seker net, dit wie in prima ploeg, dêr winst net sa makkelik fan."

Binne Kramer

Advertentie