23
wo, sept
1 Nieuwe art.
Advertentie:

Voetbal
SUWALD - Het was zaterdagochtend een wedstrijd onder onverwacht aangename omstandigheden, het duel tussen de MO-13 van thuisclub Suawoude en de gasten uit Oentsjerk, VCTrynwâlden dus. Aangenaam, omdat de zon regelmatig scheen het niet koud was en, het voornaamste, het droog bleef. En omdat ons nogal wat nattigheid was beloofd, viel het dus alleszins mee. Ook de wedstrijd was het aankijken wel waard, al liep uiteindelijk de score wat erg hoog en vooral eenzijdig op. Het werd 7-0.
 Geflatteerd, dat wel, maar dat betekende niet dat er op de zege van de Suwâldster meiden ook maar iets af te dingen viel. Opvallend was wel dat het bij rust nog maar 1-0 stond. Met de aantekening dat de thuisclub toen de straffe zuidwester in de rug had. En dus zou je eigenlijk verwachten dat VCT in het tweede bedrijf nog wel met 'windje méé' wat terug zou kunnen doen. Maar dat was een misvatting, het was integendeel Suawoude dat de spreekwoordelijke lakens uitdeelde en de bijbehorende doelpunten maakte.Suawoude letterlijk te sterk
Eigenlijk had ik het al gezien toen de wedstrijd nog moest beginnen: Suawoude had meer, in feite veel meer, lengte en kracht in de ploeg, waar VCT het moest hebben van behendigheid en techniek. Maar die kwaliteiten waren niet opgewassen tegen dat fysieke overwicht van de thuisclub. Maar de 1-0 bij rust was enerzijds een teken dat Suawoude wel degelijk de sterkere ploeg was, maar anderzijds ook een aanwijzing dat het verschil niet echt groot was. En dat het twee helften lang een wedstrijd bleef, hetgeen mede en met name te danken was aan het feit dat de gasten uit de Trynwâlden categorisch weigerden het moede hoofd in de schoot te leggen. Met andere woorden, VCT bleef er voluit voor gaan, ook al liep de achterstand behoorlijk hoog op. Weggespeeld werden de Trynwâldster meiden geen moment, maar met name op kracht en in de persoonlijke duels kwamen de 'all blacks' te kort. Al met al werd het een wedstrijd die als geheel het aanzien meer dan waard was.

scheidsrechter
Ons is extreem buiïg weer beloofd door de heren weerlieden, maar als ik naar Suwâld rijd, ik neem altijd de fraaie route langs wat wij het Djippe Gat noemen, schijnt af en toe de zon. En het is droog, maar onder het aloude credo van mijn moeder 'better mei as om ferlegen' heb ik mijn paraplu toch maar wel meegenomen. Als ik op het sportpark in Suwâld aankom, zijn de beide ploegen, de Onder -13 teams van Suawoude en VCTrynwâlden, al op het veld om zich in te spelen. Dan al valt het verschil in lichaamslengte op, soms meer dan een 'kop'. VCT krijgt letterlijk en vooral figuurlijk, fysiek dus, een hele kluif, zoveel is dan al duidelijk. Ik word, zoals hier gebruikelijk, ontvangen met koffie. Maar de eerste die ik ontmoet is Wietse Teakema, hij fungeert deze wedstrijd als scheidsrechter. Ik heb hem, toen hij na een imposante loopbaan afscheid nam als eerste elftalspeler, geïnterviewd. Dat werd een leuk verhaal en toen ik hem een paar weken later weer tegenkwam, sprak hij de legendarische woorden: "Binne, ik wist net dat ik sá goed fuotbalje koe". Maar vandaag moet hij een stel jonge meiden in toom zien te houden. En ook dat zal hem prima af gaan, hij doet wat hij doen moet en ook en vooral wat hij niet doen moet: zich al te veel bemoeien met het spel an sich. Hij is facilitair, hij leidt het spel in goede banen en fungeert als dat nuttig of nodig is als fysiotherapeut annex sportpsycholoog. Vorige week sprak ik mijn bewondering uit voor het gedrag van twee jeugdploegen en ook deze beide teams gaan in principe voorbeeldig met elkaar om. Overtredingen zijn zeldzaam en vallen eigenlijk zonder uitzondering in de categorie 'per ongeluk'. Het kan dus wel, sporten zonder ruzie en onenigheid. Met andere woorden, het is een genoegen om naar een wedstrijd als deze te kijken. Over foto's hoef ik niet in te zitten: er gebeurt van alles en als ik thuiskom besef ik voor de zoveelste keer dat ik eigenlijk veel te veel foto's heb gemaakt en dat ik weer een halve avond verstrikt zal raken in de 'Quahl der Wahl', met andere woorden de spagaat van het kiezen.

eerste helft
Suawoude heeft in deze eerste helft de harde wind in de rug en dat zou een voordeel kunnen zijn. De lange ballen van achteruit krijgen een extra zetje in de rug en reiken dus verder. Maar er zit ook een nadeel in, JC zei het immers al: 'elk voordeel hep se nadeel'. Lange ballen verdwijnen nogal eens in de bossages achter de goal. En het duurt even voordat de thuisclub de juiste afstand heeft ingesteld op het vizier. Bovendien staat de defensie van de gasten goed gestaffeld en daar spelen bovendien een paar 'mannetjesputters' die niet van wijken willen weten. Je kunt dan wel een kop kleiner zijn dan de meeste van je tegenstanders, maar dat betekent niet dat je de pijp aan maarten geeft. Een lekker pittig duel dus en eigenlijk is het wachten op de openingstreffer. Dat die op naam van Suawoude komt hoeft niemand te verbazen, qua balbezit liggen de percentages zo rond 60-40. Maar we moeten wachten tot de slotfase van deze eerste helft, want dan is het een schot uit de tweede lijn dat hoog in de hoek het net laat vibreren: 1-0. Maar opvallend genoeg blijft het daarbij in dit eerste bedrijf, de thuisclub blijft de dominante ploeg, maar VCT blijkt taai genoeg om nog meer doelpunten te voorkomen. Ik ben benieuwd hoe dat in de tweede helft zal gaan, dan zijn qua ondersteuning van weledele heer Aeolus, de rollen immers omgedraaid.

tweede helft
Ik heb in de pauze een plekje gezocht schuin achter de goal van VCT. Niet alleen vanwege het overwicht van de thuisclub, maar ook en met name omdat ik daar in de luwte zit. Anders dan in de eerste helft, kan de 'voor-de-windse' ploeg het voordeel daarvan niet uitbuiten, want ook nu is het Suawoude dat het laken naar zich toetrekt. Het wordt al vrij snel 2-0 als een rebound steenhard wordt ingeschoten. En als de VCT verdediging even niet goed opgesteld staat, wordt het 3-0 middels een snoeihard schot in de verre bovenhoek. Dan is wel duidelijk dat deze wedstrijd beslist is, maar nog lang niet gedaan. Het siert de gasten dat ze het blijven proberen, proberen om in ieder geval die felbegeerde tegentreffer op het virtuele scorebord te krijgen. En, het dient gezegd, de kansen daarop zijn er wel, maar VCT krijgt de bal niet tussen de palen en achter de uitstekende doelman. Ondertussen gaat Suawoude rustig en lustig door met het maken van doelpunten. Het wordt 4-0 als VCT niet adequaat uitverdedigt en de 5-0 komt op het bord, als een hard schot uit de tweede lijn onderweg van richting wordt veranderd. En nog is de koek niet op, het halve dozijn wordt volgemaakt middels een venijnige schuiver en uiteindelijk wordt 7-0 de einduitslag met een fraai schot vanaf de zijkant. Een beetje geflatteerd is die uitslag wel in die zin, dat VCT zonder meer een paar treffers had verdiend voor het furieuze tegenspel en de niet aflatende ijver. Maar het mocht niet zo zijn. Ze moeten het doen met de waardering van het publiek en mijn bewondering middels deze regels voor hun vasthoudendheid en hun rol als sportieve verliezers. Maar Suawoude won, terecht, geen speld tussen te krijgen, per slot van rekening gaat het ook in het jeugdvoetbal om 'het getal onder de streep'.

Binne Kramer

Advertentie