28
ma, sept
6 Nieuwe art.
Advertentie:

Voetbal
NOARDBURGUM - Zaterdagochtend is voor mij de tijd om te gaan kijken bij jeugdwedstrijden, basketbal, korfbal, voetbal, het maakt niet uit. Ook de plaats van handeling of de kleur van de shirts, lees: de betreffende vereniging, doet er niet toe. Als het een beetje kan zoek ik een wedstrijd waarin twee teams uit ons werkgebied, de gemeente Tytsjerksteradiel dus, elkaar ontmoeten. Dat lukt niet altijd, maar zaterdag kon ik mijn hart ophalen in Noardburgum, waar de plaatselijke voetbaltrots JO-12, aantrad tegen Suameer JO-12.

Dat 'J' werd bij de gasten uit Sumar met een korreltje zout genomen, want daar bestond de helft van het team uit meisjes. Is dat wel eerlijk, zult u zich wellicht afvragen. Nou, laat mij u dan vertellen dat langjarige ervaring mij geleerd heeft dat in deze leeftijdscategorie meisjes die op voetbal zitten, nauwelijks of zelfs helemaal niet onderdoen voor jongens van dezelfde leeftijd. De beste voetballer die ik ooit in de klas heb gehad was, inderdaad, een meisje. Ze was alle jongens in de klas de baas. Ik bedoel maar.
Niet om de knikkers, wel om de doelpunten
Vanmiddag wil ik gaan kijken bij een heus FK, een Frysk Kampioenskip. Het FK fierljeppen in Winsum, een evenement dat ik al volg sedert de glorietijden met namen als wijlen Eelke Scherjon, Gerard Vlieger, Tineke Vlieger, Bjinse Wolters en Bart Helmholt. Om er maar een paar te noemen. Maar dat festijn, want dat is het, begint pas vanmiddag, dus kan ik deze zaterdagochtend best nog een jeugdwedstrijd meepakken. Ik kom daar graag, bij zo'n jeugdwedstrijd, het heeft misschien met mijn beroepsmatige voorgeschiedenis te maken, kinderen en sport is een prima combinatie wat mij betreft. En dus valt mijn oog op de ontmoeting tussen NoordbergumJO-12 en Suameer JO-12. Te spelen in Noardburgum en ook daar kom ik graag, boze tongen beweren dat dat is vanwege de koffie. Maar de humor is daar nooit ver weg en ook daar hou ik van. En dus meld ik mij in alle vroegte, de wedstrijd staat gepland om nul-negen-nul-nul uur. Er wordt gespeeld op het fraaie kunstgrasveld dat men in Noardburgum zelf heeft gerealiseerd, zo doen ze dat hier. Je voelt je hier als gast altijd welkom, maar als je een paar weken niet je gezicht hebt laten zien, vragen ze zo tussen neus en lippen: 'koest it fine?', of 'bist wer better'? Dat soort dingen, daar geniet ik van.

meisjes
Ik zie, de beide ploegen zijn al aan het warmdraaien, dat er bij de gasten een mix van jongens en meisjes op het veld staat, het geheel onder leiding van Harmina de Boer, gepokt en gemazeld in dit métier. Bij Noordbergum zijn het allemaal jongens, maar ik hoop voor hen dat ze niet de denkfout maken dat dit een makje wordt, vanwege die meisjes. Nou, dat wordt het dus ook niet.

scheidsrechter
Een wedstrijd op dit niveau heeft wel een scheidsrechter, maar die is eigenlijk puur facilitair, hij maakt de wedstrijd mede mogelijk. Dit duel wordt dus mede mogelijk gemaakt door Kees de Vries, als Noordbergum clubiconen heeft, dan is hij er één van, zeker weten. Ik heb in een, wat mij aangaat, wat dynamischer periode met en tegen hem gevolleybald en ik heb zelden zo gelachen. Maar deze ochtend acteert hij een bloedserieuze fluitist, een rol die hem op het lijf geschreven is. Je kunt zien dat hij gewend is om met kinderen om te gaan, ze aanvaarden moeiteloos zijn gezag en autoriteit. Mooi dat er eigenlijk bij elke club wel van dit soort mensen rondloopt, mensen die een deel van hun ongetwijfeld kostbare vrije zaterdagochtend in dienst willen stellen van een groep jonge kinderen. Zijn begroeting is even warm als traditioneel: "Moarn Binne, hast al kofje hân, oars helje ik even." Mijn wedervraag is of hij dit fraaie weer heeft geregeld. "Jawis ik ha efkes belle." "Dat doch ik ek geregeld, mar se nimme dêr boppe noait op." Maar dan is het zover: we kunnen beginnen.

eerste helft
Al spoedig blijkt dat ik hier zit te kijken naar een wedstrijd tussen twee ploegen die elkaar aanvankelijk prima in evenwicht houden. Voetballen kunnen ze allemaal, deze jongelui, natuurlijk, de één wat beter en makkelijker dan de ander, maar echte 'blomkeplukkers' zitten er niet tussen. En dat betekent dat het een wedstrijd wordt die in een verrassend hoog tempo wordt gespeeld. En uiteraard, want dat is een steeds terugkerend beeld bij een dergelijke wedstrijd, zijn er aan beide kanten echte solisten. U kent dat wel: de bal achterin ophalen en vervolgens met een rush of een dribbel het complete veld oversteken en dan met een venijnig dan wel listig schuivertje de vijandelijk keeper op het verkeerde been zetten. Schitterend om te zien, maar soms wel een beetje een gruwel voor de coaches, die immers de hele week op de training hebben gehamerd op 'samenspel'. Moet je deze 'alleen-op-de-wereld-voetballers' dat koste wat kost afleren, verbieden misschien? Nee, natuurlijk niet, deze spelers moet je mooi laten rushen, slalommen en dribbelen, het is, zoals ooit een oudere man, ik schatte hem in op de eretitel 'pake', tegen mij zei: "Moai gean litte, se komme fansels wol immen tsjin dy't noch hurder rinne kin en harren de bal ôfpakt." Een waarheid als een kudde koeien, en als je dit dilemma goed en slim aanpakt, heb je er over een paar jaar een spits pur sang bij.

openingstreffer
Maar een wedstrijd wordt beslist door doelpunten en 'wie de meeste goaltjes maakt, die wint de pot', Louis Davids zong het decennia geleden al. Maar omdat voorlopig de verdedigingen baas zijn, moeten we nog even wachten op de openingstreffer. De beste kansen daarop zijn voor de thuisclub, Noordbergum is wat aanvallender dan Suameer, maar omdat er aan beide kanten een prima doelman tussen de palen staat, vallen de treffers niet als rijpe appelen. Het is halverwege deze eerste helft Noordbergum dat de wedstrijd ook cijfermatig openbreekt middels een fraai schot in de verre hoek:1-0. En als het even later 2-0 wordt middels een aanval uit-het-boekje over liefst vier schijven, lijkt dat de opmaat voor een zege van de thuisclub. Maar in dit eerste bedrijf blijft het bij die 2-0 en dat betekent in feite dat het nog niet gedaan is wat deze wedstrijd betreft.

tweede helft
Na de pauze-met-koffie is het natuurlijk afwachten of Suameer erin zal slagen om wat aan die achterstand te doen. Kansen zijn er wel voor de gasten, maar Noordbergum blijft toch de ploeg die het meest aan de bal is en die de meeste duels wint. Groot is het verschil echter niet, Suameer doet er alles aan om het gaatje te dichten en de Sumarder jongelui zijn er een paar keer dichtbij. Maar de Noordbergum-verdediging geeft geen krimp en als de groen-witten wel een paar keer oog-in-oog komen met de keeper van de thuisclub, blijkt die van het type 'net fan dat benaude'. In feite wordt de wedstrijd beslist als Noordbergum op 3-0 komt middels een afgemeten schuiver in de hoek. In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten schakelt Suameer een tandje bij, die nul moet van het virtuele scorebord, dat is wel duidelijk. En dat gebeurt ook. Een oogstrelende solo wordt afgerond met een venijnige schuiver en dat levert Suameer de felbegeerde en ook wel verdiende eretreffer op: 3-1. Daar blijft het bij, Noordbergum wint en op die overwinning valt weinig, helemaal niets in feite, af te dingen. Suameer hoeft zichzelf niets te verwijten, ze hebben naar vermogen tegenstand geboden en heel misschien was een gelijkspel spel wel mogelijk geweest.

Binne Kramer

Advertenties




Advertentie