18
wo, sept
0 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Korfbal
OENTSJERK - Het leek lange tijd op een wel voor de hand liggende remise uit te draaien, de derby tussen de E-teams van De Wâlden en V en V uit Garyp, zaterdagochtend in sporthal De Hege Wâlden in Oentsjerk. Maar in de slotfase was het de thuisclub die met een furieus slotoffensief alsnog de winst naar zich toetrok. Een gelijkspel had de verhoudingen misschien net iets beter weergegeven, maar ook in korfbal is het zo dat wie de meeste treffers maakt de punten pakt. Het beroemde getal onder de streep...


Attractieve en spannende derby
De E-teams van De Wâlden en V en V maakten er zaterdagochtend in sporthal De Hege Wâlden in Oentsjerk een derby van die het aanzien meer dan waard was. Misschien is dat woord derby bijna uit de tijd, ik heb niet de indruk dat kinderen van deze leeftijd überhaupt weten wat een derby is en bovendien worden aan zo'n streekduel extra eigenschappen toegedicht die 'út noch yn' niet bij een wedstrijd op dit niveau passen. Van enige animositeit is geen sprake, hoogstens tussen de supporters, maar voor beide ploegen is de tegenstander er een als alle andere in deze competitie. Jeugdkorfbal heeft merendeels geen last van met emotie beladen wedstrijden en dat betekent dat er volop en vrijuit gekorfbald kan worden. En dat betekende dat we, er was zoals gebruikelijk redelijk veel publiek voor een wedstrijd tussen E-teams, konden kijken naar een wedstrijd die eigenlijk alles in zich had om er een attractief duel van te maken. Dat werd het ook en omdat de wedstrijd spannend en attractief was, kon het publiek volop genieten. Die toeschouwers zorgden voor een lekkere ambiance al hadden sommige spelers van beide ploegen zo nu en dan meer oog voor heit en mem, of pake en beppe. Maar dat mocht de pret niet drukken, hun teamgenoten zorgden er dan wel weer voor dat 'se de kop der by hâlden'. 

eerste helft
De vorige wedstrijden zijn nog aan de gang als ik arriveer in sporthal De Hege Wâlden in Oentsjerk en dus moet ik even wachten. Nathan Sprey zorgt voor koffie en dat maakt het wachten een stuk aangenamer. Maar dan loopt het tegen tienen en beide ploegen waar ik voor gekomen ben, De Wâlden-E-2 en V en V E-1 maken zich gereed om te beginnen. Zo'n warming up stelt niet zo veel voor, deze kinderen hebben weinig voorbereidingstijd nodig om hun 'mindset', zo heet dat tegenwoordig, in de wedstrijdmodus te zetten. Dit is éénvakskorfbal, dus de hele ploeg valt aan en verdedigt, stilstaan en wachten is er dus niet bij. Prima dat ze deze vorm van korfbal hebben ingevoerd, deze kinderen willen bewegen en niet stilstaan om de kijken wat anderen doen. En dan ontwikkelt zich een wedstrijd die eigenlijk geen moment stilvalt. Het is V en V dat de debatten opent en als het even daarna ook nog 0-2 wordt, lijken de gasten op weg naar een ruime overwinning. Maar dat, zo blijkt later, is een misvatting. De Wâlden maakt er nog voor het eerste kwart ten einde is, zo'n kwart duurt tien minuten, 1-2 van en dan is de spanning meteen terug. Zoals dat meestal in deze categorie het geval is beschikken beide ploegen over een tamelijk solide basis met een paar uitblinkers, een paar spelers, jongens of meisjes, dat maakt niet uit, 'mei in fin mear as in bears'. Je hoeft geen deskundige te zijn om die 'hors categorie-spelers' te herkennen. Ze beheersen in feite het hele veld, zijn vrijwel altijd aanspeelbaar en als ze de bal hebben, hebben hun ogen het hele spel al gescand, ze weten welke ploeggenoten vrijstaan en wie ze gaan aanspelen. En als het even meezit, zijn het ook nog de spelers die zorgen voor de doelpunten. Eigenlijk kun je nu al zien dat ze straks, over een aantal jaren, opgroeien tot goede en sommigen zelfs tot hele goede korfballers. En bij deze beide verenigingen, De Wâlden en V en V is de jeugdopleiding traditioneel uitstekend verzorgd. De wedstrijd waar ik naar zit te kijken is de moeite waard, het tempo ligt behoorlijk hoog en de bal gaat merendeels razendsnel naar de andere korf. En de echte slimmeriken bij beide ploegen hebben al lang gezien dat vaak één lange bal genoeg is om de punt van de aanval te bereiken. En daar staat dan, hoe toevallig, de speler die over een goed schot beschikt. De eerste periode wordt dus afgesloten met 1-2, maar beslissend is die stand zeker niet, zoveel is wel duidelijk. De tweede episode van dit spektakel gaat in feite op dezelfde voet verder: het wordt 2-2, maar daarna is het opnieuw V en V dat op voorsprong komt: 2-3. Saillant detail: alle drie de Gariper treffers komen uit de razendsnelle handjes van dat ene jongetje, een van die slimmeriken waar ik het over had. En dus komt de pauze met een minimale voorsprong voor de gasten en met het besef dat dit duel nog niet gedaan is. Echt veel verschil is er niet tussen beide ploegen, beide teams werken hard, spelen een hoog tempo en lijden voor deze leeftijd opvallend weinig balverlies.

tweede helft
Het is De Wâlden dat cijfermatig dit tweede deel van deze wedstrijd opent: 3-3. Maar ook deze keer heeft V en V het passende antwoord in petto: 3-4. Dat is ook de eindstand van deze derde episode. En dat betekent dat V en V aan de bak moet in het slotdeel van tien minuten. Dat gebeurt ook en eigenlijk zou de 4-4 die dan op het scorebord staat een prima en wat mij betreft, passende eindstand zijn, maar daar denkt met name De Wâlden anders over. Eigenlijk moet ik zeggen 'dat ene meisje', want zij neemt de rol van pinchhitter voor haar rekening, zij is de 'closer' om in honkbaltermen te spreken.  Ze brengt in haar eentje de stand op 7-4 en daar heeft V en V niet van terug, de gasten zetten weliswaar alles op alles, maar dat gat is te groot. En dus blijft het bij 7-4 en wint De Wâlden toch wel verrassend ruim. Een beetje geflatteerd is het wel, zo ruim was het verschil niet, maar op dat winnende trio treffers is weinig aan te merken. Ik had persoonlijk geopteerd voor een remise, maar op de zege van de thuisclub is helemaal niets af te dingen. Leuke wedstrijd, relatief veel doelpunten, elf stuks, goede scheidsrechter, enthousiast publiek. Al met al een prima begin van mijn sportweekend.

Binne Kramer