19
za, okt
4 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Korfbal
OENTSJERK - Vrijdagmiddag bevolkten meer dan 200 kinderen van de Trynwâldster basisscholen sportpark Kaetsjemuoilân in Oentsjerk. Dat was ter gelegenheid van het traditionele schoolkorfbaltoernooi, een ijkpunt op de agenda van zowel de scholen als Kuorbal Feriening De Wâlden. Die had dan ook de regie op deze zonnige, maar frisse vrijdagmiddag. Er werd gespeeld in drie leeftijdsgroepen met 'echte' korfballers als scheidsrechters en een organisatie die alles strak in de hand hield, zelfs de ranja...


Organisatie
Het cliché voor een dergelijk evenement is: 'de organisatie sprak van een geslaagd evenement'. Sytske Hofstra van die organisatie hield het bij 'it waar wie bêst genôch en it wie in tige slagge dei'. Ach, eigenlijk kan er bij zo'n sporttoernooi niet echt veel fout gaan, alleen het weer, de weledelgestrenge heren Aeolus en Pluvius willen nog wel eens een spaak in het wiel steken, maar blijkbaar keken ze op deze vrijdagmiddag genoegzaam neer op al die kinderen waarvan ze het plezier niet wilden vergallen. En voor de rest liep het allemaal op rolletjes. Aan de inzet en het spelplezier van de deelnemers ligt het nooit bij een dergelijk evenement. Dat is een kwestie van 'mei nocht en wille' en 'mei fleur en faasje'. En die waren ruimschoots aanwezig vrijdagmiddag, met andere woorden, ze hadden er zin in om hun schoolweek af te sluiten met een korfbaltoernooi waar ze zich weer eens heerlijk konden uitleven. Korfballen zonder al te strenge regels en spelen met en tegen vriendjes en vriendinnetjes. Lekker laten zien hoe goed je bent of alleen maar spelen om het meedoen, de Olympische gedachte zeg maar. Het is hun feestje, ik vind het een feestje om te gaan kijken en foto's te maken. 

feestje
En dus meld ik mij tegen half drie op sportpark Kaetsjemuoilân in Oentsjerk, waar ik uitgenodigd ben om te komen kijken naar het traditionele schoolkorfbaltoernooi van de Trynwâldster basisscholen. Ik ben redelijk op de hoogte van de onderwijssituatie in deze regio, maar er is één naam die ik niet thuis kan brengen, basisschool De Romte. Wel een toepasselijke naam vind ik voor een basisschool. Want het zal hier niet enkele alleen gaan over het uitzicht, maar 'moai grif' ook over de mentale ruimte voor de kinderen, met andere woorden: ieder kind in zijn waarde laten. Ik heb een directeur gekend die hetzelfde deed met ouderen, de term bejaarden was taboe. Zijn concept was ook gebaseerd op ruimte, zowel fysiek als mentaal. En eigenlijk wordt het zelfde concept hier vanmiddag in de praktijk gebracht, iedereen kan meedoen, niemand aan de zijlijn en plezier voor iedereen. En aan dat plezier ontbreekt het niet als vanuit de regiekamer boven het sein is gegeven dat er begonnen kan worden. Het beste is om maar ergens te gaan zitten en het allemaal op me af te laten komen. De wedstrijden zijn kort en dus verandert het beeld steeds, steeds andere teams, andere kleuren, ander publiek, andere coaches. Alleen die coaching is al een element waar je een heel verhaal over zou kunnen schrijven. Er zijn meesters en juffen, de laatste categorie is in de meerderheid tegenwoordig, maar misschien zijn het ook wel ouders, die vinden dat ze een sturende rol moeten spelen, zoals ze dat ook doen in hun dagelijkse praktijk. Anderen zijn aanhangers van Jean Jacques Rousseau, de Franse filosoof, de man van 'laissez faire', 'la gaan joh', zou René van der Gijp zeggen. 

verschil
Zoals dat ook bij andere schooltoernooien het geval is, is ook hier duidelijk verschil tussen kinderen die wel of niet 'op korfbal' zitten. Dat zie je in feite in één oogopslag en zeker als je wat langer zit te kijken. Een enkeling behoort, en ook dat is vrij snel duidelijk, tot de categorie 'universele sporter'. Dat zijn kinderen die van alle markten thuis zijn, die kunnen voetballen, die kunnen korfballen, als je ze een tennisracket in de handen duwt kunnen ze tennissen en als je ze schaatsen onderbindt kunnen ze schaatsen. Dat zijn er overigens nooit echt veel, maar je herkent ze meteen, al is het maar aan hun mentaliteit. Ook op deze middag zie ik er weer een paar, meisjes zowel als jongens. En alleen al het kijken daarnaar is een genoegen op zich. Ze domineren het hele veld, zijn altijd aanspeelbaar, ze hebben bewegingen in huis waar je vingers en duimen bij aflikt en ze hebben vooral overzicht. Wat ze in het korfbal missen is het individuele spel, als je bij korfbal de bal hebt, kun je verder niet zo gek veel, alleen afspelen is dan de optie. Daar is korfbal ook voor uitgevonden, door een schoolmeester, wat had u anders gedacht. Die bedacht een spelletje waarbij er samengespeeld moest worden en dat werd korfbal. Eigenlijk een spel dat is gebaseerd op het credo 'het geheel is meer dan de som der delen'. Daar hebben de kinderen die ik hier zie spelen uiteraard geen weet van en ook geen boodschap aan, die willen spelen, bewegen en plezier hebben. En daar ontbreekt het hier op het Kaetsjemuoilân niet aan, om dat te ervaren hoef je maar even een 'rondje langs de velden' te maken, of zoals ik een tijd rustig te blijven zitten en het gebeuren aan mij voorbij te laten trekken.  

winnen
Maar uiteraard is het een toernooi en dat bestaat per definitie uit wedstrijden die samen een kleine competitie vormen. Het gaat dus om winnen en verliezen, ook al vind ik dat bijzaak. Maar ik speel niet mee en de kinderen die dat wél doen willen allemaal graag winnen. De één wat meer en nadrukkelijker dan de ander, maar ze willen liefst thuiskomen de mededeling: "Wy hawwe wûn." Dat zit er natuurlijk niet voor iedereen in. In groep 3/4, voor de goede orde, dat zijn de schoolgroepen en niet de leeftijden, was het De Paadwizer 2 dat er met de eerste prijs vandoor ging, vóór De Romte 1 en De Romte 2. In groep 5/6 ging de 'eeuwige roem' naar De Romte 1, dat daarmee Thrimwalda 2 en de Paadwizer naar respectievelijk de tweede en de derde plek verwees. In de groep7/8 was De Romte 2 te sterk voor de Paadwizer 1 en Thrimwalda 1.

Binne Kramer
(met dank aan Sytske Hofstra)