18
wo, sept
0 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Overige sporten
BURGUM - Hagos Brhane uit Burgum heeft zaterdag de Slach om 'e Mar gewonnen. Hij deed dat in 1.16. 53 en hij naam daarmee 'wraak' op zichzelf vanwege het feit dat hij vorig jaar de bovenste trede van het ereschavot moest laten aan Riekele Kobes. Voorwaar geen schande uiteraard, maar toen al nam hij verbaal een voorschot op de editie 2019 van de Slach. Hij hield woord als een echte sportman en bovendien duldde hij geen van zijn concurrenten ook maar in de verste verte in zijn buurt.


Ongewone startplek
De 'echte' Slach om 'e Mar, de halve marathon om de Burgumer Mar, ging zaterdagochtend wel op een heel opmerkelijke plek van start. Het rode ballonnetje op het routekaartje stond vlak voor de brug over het Margrietkanaal getekend. Een op z'n minst opmerkelijke plek, want dat betekende dat er op het fietspad gestart moest worden en bovendien niet, zoals gebruikelijk, samen met de 5 en de 10 kilometerloop. Het waarom werd niet echt duidelijk, maar het scheelde toch een heleboel publieke belangstelling. Nu verliep de altijd spectaculaire start tamelijk anoniem, weinig toeschouwers sloegen het begin van de Slach gade, daar was ook geen plaats voor trouwens. Het peloton bestond overigens maar uit een beperkt contingent lopers, misschien dat het niet al te beste weer daar debet aan was.

keuze
Omdat de start wél traditioneel om elf uur was en de 5 en de 10 km wel tegelijkertijd beginnen, moet ik een keuze maken. En om nu op dat fietspad te gaan staan bovenaan de brug, lijkt me niet echt evident en dus kies ik voor de start naast het 'ijshokje', bij de nieuwe ijsbaan dus. Dit keer heeft de organisatie niet gekozen voor een BB'er, een bekende Burgumer dus, maar voor een simpel geluidssignaal. Niks mis mee, maar het heeft allemaal wat minder cachet. Maar als ik arriveer is het al een drukte van belang met zich warm lopende deelnemers. Dat lijkt me geen overbodige luxe, want de thermometer van Heidi, mijn Up, geeft aan dat het 'teiwaar' is: slechts 2.5 graden! Boven nul, dat dan gelukkig nog wel. Ik meld mij bij de organisatie en uiteraard bij Kanaal30-collega Gert Nitters die de rol van spreekstalmeester op zich heeft genomen. Een echte startfoto 'mei elkenien foaroan' zit er op het smalle fietspad niet in en dus zoek ik een plekje bij het uitkomen van het park. 

start
Dan is het elf uur en in de verte hoor ik het beloofde signaal. En dan zet de meute, ik schat het op een kleine honderd man/vrouw in totaal, zich in beweging. Met die restrictie dat de 10km eerst op weg gaat, vijf minuten later gevolgd door de 5 km-lopers. De eerste foto's heb ik alvast en dat opvallend genoeg bij prima lichtomstandigheden. 'De loft stiet as in brijwein', met andere woorden, die lucht voorspelt niet veel goeds en het is nog steeds koud, 'strûpstjerrende kâld' zou de fierljepcommentator uit Burgum het noemen. Maar ik denk dat de deelnemers daar niet zo veel last van zullen hebben, als het maar droog blijft. De tien kilometer gaat richt Noardburgum, de vijf blijft eigenlijk heel dicht bij Burgum. Ik ga nu eerst kijken naar de halve marathon en dat verslag vindt u elders op deze site.

finish
Tegen half twaalf ben ik terug in Burgum en dat betekent dat er volop gefinisht wordt door met name de vijf kilometer lopers. De Slach is officieel geen wedstrijd, maar zet een roedel hardlopers bij elkaar en ze maken er 'moai grif' een wedstrijdje van. Niks mis mee en de organisatie speelt daar eigenlijk al jaren op in door er een echte huldiging aan vast te knopen. Drie winnaars op het ereschavot dat naar mijn smaak tamelijk ongelukkig geplaatst is, ik moet aan de overkant van de finishstraat staan om er een redelijke foto van te maken, en dan ook nog eens met een erg rommelige achtergrond. Maar goed, wie ben ik, de deelnemers maken er geen enkel punt van, die zijn blij met de bloemen en de 'flits-interviews' van Gert Nitters. En met de prijs die iedereen krijgt, een onvervalste Fryske 'sûkerbôle'. Ik kan de deelnemers al van heel ver zien aankomen, even later verdwijnen ze dan achter de Ielannen, om dan naast het Reset-gebouw weer in beeld te verschijnen. Aan de meesten te zien zijn die vijf kilometer best te doen geweest, want het merendeel komt lachend over de meet, sommigen zelfs zingend en dansend. Ze worden stuk voor stuk welkom geheten en gefeliciteerd door speaker Gert Nitters en dat alles maakt van deze finish toch een feestelijk en sfeervol gebeuren. Maar als het tegen twaalven loopt verdwijnt het meeste publiek toch naar huis: 'tolve oere, iterstiid', per slot zijn we hier in de 'wooden'. Ik blijf lang genoeg om de huldiging van de winnaars mee te maken, alleen die van de halve marathon haal ik niet, het wachten op de nummers twee en drie duurt lang en dat geldt tevens voor de eerste drie bij de vrouwen. Zoveel tijd heb ik niet, dan loopt mijn schema voor deze zaterdag volledig in de soep. Op de foto staan ze allemaal wel, dat heb ik onderweg al gedaan, alleen de schavotplaatjes moet u missen.

Binne Kramer