19
za, okt
4 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Overige sporten
GARYP - Eigenlijk had er in het tekstvakje Sumarreheide moeten staan, want daar is het dat de inmiddels traditionele Hynstedagen worden gehouden. Hoe dan ook, daar werd vrijdagmiddag onder welhaast ideale omstandigheden de al even traditionele ponykeuring gehouden en dat was, ook dat is gebruikelijk, een feest voor het oog, 'eine reine Augenweide' heet dat over de  oostgrens. En al even gebruikelijk: de jury, bestaande uit twee uiterst deskundige dames, stond ook deze keer voor een lastige opgave.


'Na rijp beraad en ampele overweging'
Ik geef het u te doen. Om een afweging te maken in zeven groepen van een stuk of zes pony's. Wie heeft de mooiste pony, wie brengt hem het meest sierlijk vóór en vooral, al staat dat niet in het handboek 'hoe keur ik een pony', hoe hoog is de aaibaarheidsfactor. En wat er ook niet in de handleiding staat, is de invloed van het publiek, het niet te onderschatten 'omsittend laach' van heiten, memmen, pake's en beppe's. Met andere woorden, om jury te zijn bij een ponykeuring is een heel 'ochheden' , een onvervalst 'heikarwei'. Wat dat betreft ging er heel wat bewondering naar de dames Nienhuis-Hollema en De Ruiter-Broersma, want zij waren het die vrijdagmiddag voor de niet geringe taak stonden om de lange stoet van in totaal meer dan vijftig(!) pony's te beoordelen en er een volgorde in aan te brengen. Uit elke groep kwam een winnaar en die mocht later op de middag nogmaals zijn/haar opwachting maken voor de kampioenskeuring. Maar ook deze editie 2019 van de ponykeuring als onderdeel van de Hynstedagen was er een om duimen en vingers bij af te likken. Dat had alles te maken met de kwantiteit aan deelnemers, maar zeker ook met de kwaliteit van het gebodene. En niet te vergeten de inbreng van ladyspeaker Nynke Koopmans, die zich al een vis in het water voelde en die haar rol als showmaster met verve vervulde. Strak afkledende jurk of niet, ze ging letterlijk door de knieën bij de soms nog heel jonge en dus kleine deelnemers om ze te interviewen. Anderzijds was zij gehouden om het tempo in het gebeuren te houden, want de Hynstedagen kennen nu eenmaal een strak schema qua tijd.

vakantie
Ik ben 'officieel' met vakantie en voor mij, voor ons, betekent dat dat we een week passen op het huis van een van onze zonen in Norg. Maar deze Hynstedagen wil, kan en mag ik uiteraard niet missen. "Asto net komst giet it moai grif net iens troch", aldus een al net zo trouwe toeschouwer met de nodige ironie. Zo erg zal het niet zijn, maar het is wel de reden dat ik speciaal van Norg naar Sumarreheide rijd op deze vrijdag. Het is prima weer, de zon schijnt het is niet echt overdadig warm en dus zijn de omstandigheden ideaal om foto's te maken. De ring waar het zich allemaal gaat afspelen is gesitueerd voor de grote tent, zodat de gasten een prachtig uitzicht hebben op het gebeuren. 

groepen
Maar dan is bijna twee uur, het officiële aanvangstijdstip en op het inloopterrein is het al een bont 'Durcheinander' dat zich klaarmaakt voor de ponykeuring. Je zou zeggen dat het de voorbrengers zijn bij wie de zenuwen door de keel gieren, maar dat 'voorrecht' is in eerste instantie weggelegd voor de heiten en vooral memmen die als begeleider optreden. Voor sommigen is 'in draf' nu eenmaal geen dagelijkse kost meer en dat is te zien. De wat oudere kinderen kunnen het wel alleen af, maar als de voorbrenger pas een jaar of vier vijf is, ligt dat uiteraard anders. En er zijn zelfs bij van drie en ééntje heeft nog maar twee verjaarden achter de rug. Jong geleerd, oud gedaan, het aloude credo doet hier opgeld. En spreekstalmeester Nynke Koopmans slaagt er moeiteloos in om zelfs die hele jonge kinderen met een paar woorden op hun gemak te stellen. Een feestje om te zien, die hele kleintjes, ze komen maar nauwelijks boven hun pony uit. Hoe zit dat nu met die 'aaibaarheidsfactor' vraag ik aan de dames van de jury. Kleine kinderen en pony's is nu eenmaal een gouden combinatie en hoe objectief kun je dan zijn. De blikvertroebelende vertedering slaat immers heel gemakkelijk toe. Maar de jury is éénduidig: "Wij proberen zo objectief mogelijk te zijn, het gaat om de kwaliteit en niet alleen om het vertederende plaatje." Ik ben niet zo objectief, ik zou alle combinaties een prijs geven geloof ik, alleen al om het feit dat ze dat durven, helemaal alleen met een niet altijd even gewillige pony voor een talrijk publiek door de ring lopen, gadegeslagen door een 'strenge doch rechtvaardige' jury. Datzelfde publiek is uiterst gul met applaus, de toeschouwers begrijpen dat deze kinderen een puike prestatie leveren hier op het toernooiveld op Sumarreheide. Opvallend is hoe makkelijk, natuurlijk zou je bijna zeggen, de kinderen met hun dieren omgaan, er moet welhaast een behoorlijke pedagogische waarde aan deze omgang worden gehecht, je zou ieder kind eigenlijk een opvoeding op een boerderij met dieren gunnen. En een kleine plattelandsschool, denk ik er stiekem achteraan. Maar dat is een heel persoonlijke opvatting, zeker in een tijd waarin blijkbaar groot-groter-grootst de norm is. Het wordt hier op Sumarreheide een heerlijk feestje, niet alleen voor de deelnemers maar ook en vooral voor de toeschouwers. En het feit dat het aantal deelnemers in de loop van de jaren inmiddels meer dan verdubbeld is, geeft aan dat een dergelijk programma-onderdeel in een behoefte voorziet. "Hjir sjochst de ruters en amazones fan de takomst", aldus ladyspeaker Nynke Koopmans, "hjir moat de hynstesport it fan hat, ommers, wa't de jongerein hat, hat de takomst." Nou, met die toekomst lijkt het wel goed te zitten als je dit zo bekijkt. Het enige nadeel van zo'n ponyfestival, want dat is het in feite, is, dat je thuis veel tijd kwijt bent aan het uitzoeken van al de foto's die je gemaakt hebt. En natuurlijk om er een keuze uit te maken, ik heb 'maar' plek voor 25 foto's, eigenlijk veel te weinig. En het gaat mij natuurlijk niet om de prijswinnaars, maar met name om de geslaagde foto's, geslaagd qua belichting, qua dynamiek en toch ook qua aaibaarheidsfactor. Maar het moge duidelijk zijn: mijn hynstedagen kunnen na deze vrijdagmiddag eigenlijk al niet meer stuk.

Binne Kramer