20
vr, sept
2 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Overige sporten
BURGUM - Burgum en vooral omstreken, was zaterdag het domein van de traditionele paardenmarathon. Dat is een soort soort survivaltocht voor aanspanningen, hoewel er ook ruiters en amazones meedoen. Er moet een parcours worden afgelegd waarbij de combinaties onderweg worden geconfronteerd met hindernissen. En om die hindernissen gaat het in principe, die worden op tijd gereden en aan de hand van die tijden wordt uiteindelijk de uitslag bepaald. Een spectaculair gebeuren!


In galop door de waterbak
Ik ga op deze laatste zaterdag van augustus kijken bij de paardenmarathon. Het is traditioneel een spannend en spectaculair gebeuren, met als apotheose de waterbak naast de manege aan de Menno van Coehoornlaan. Ik ga op deze fraaie ochtend eerst maar eens mijn licht opsteken bij de start, bij de manege dus. Ik moet even te weten zien te komen waar de hindernissen zijn geplaatst en dan moet ik het zo regelen dat ik niet al te ver hoef te lopen. Aan de Menno van Coehoornlaan is een aantal hindernissen achter elkaar gesitueerd en dat is mijn begin dit keer. Daar maak ik een serie foto's, maar het echte, het betere, werk komt als ik vroeg in de middag terugkom, maar dan naast de manege, immers, daar ligt de waterbak, een soort ondiepe vijver, ingebed tussen een aantal opgeworpen heuvels en een heuse brug. Op een van die strategisch geplaatste heuvels zetelt de jury, tevens de tijdwaarneming, in casu Tabe Annema en zijn assistentes. Want daar gaat het om, de tijd is bepalend voor de uitslag, hier zijn punten te verdienen voor de eindscore. Het duurt even voor de eerste deelnemer in zicht komt. Dan is het zover: een van de dames op de heuvel blaast op een fluitje en dat is het  sein voor de menner met zijn groom om de combinatie op volle snelheid te brengen. En dan gaat het full speed de waterbak in, een spectaculair gezicht, het opspannende water geeft aan de foto's een extra dimensie, zeker ook om dat de fel schijnende zon recht tegenover mij staat. Tegenlicht, heet dat ik vakjargon, soms lastig, maar zoals hier is het schitterend. Dit is een dubbelspan paarden en dat betekent dat er een formidabele snelheid wordt ontwikkeld. Aangevuurd door de menner en zijn groom gaan de beide gitzwarte Friezen er vol voor en zo nu en dan 'giet it der omwei'. Een schitterend spektakel voor het publiek dat op de heuvel, die is ingericht als tribune en die een prachtig uitzicht biedt op de waterbak. De combinatie moet twee keer dwars door de waterbak, maar deze beide paarden malen daar niet om, je kunt ze bijna horen denken: 'mogen we nog een rondje'? Het publiek wordt geïnformeerd door speaker/entertainer Tabe Annema, hij kent iedereen in dit wereldje en hij houdt ons op de hoogte van alle ins en outs, waarbij hij en passant diverse doopcelen licht. En dat doet hij op de van hem bekende manier: met veel humor doorspekt, enthousiasmerend en met voldoende 'flux de bouche' om er een lekkere show van te maken. Ik blijf nog even zitten om te wachten op nog een paar combinaties, maar zo nu en dan duurt dat even. De meeste deelnemers gaan er vol voor, ze jagen hun paarden of pony's  met overtuiging het water in, maar een enkeling doet het wat voorzichtiger aan, dan worden de bochten wat ruimer en het looptempo wat lager. Als ik op mijn horloge kijk blijkt tot mijn verwondering dat ik hier al meer dan een uur zit te kijken. Ik zou nog best even willen blijven, eigenlijk zit ik te wachten op zo'n vierspan pony's, want dat blijft toch een fantastisch gezicht, vier van die kleine Shetlandertjes die amper het hoofdje boven water kunnen houden, maar die pure moed en vechtlust uitstralen. Maar helaas krijgen we die niet te zien zo lang ik daar zit. En ik moet weg, dit is een drukke dag met allerlei evenementen waar ik hoognodig bij moet zijn. Vind ik zelf.

Binne Kramer